ประกาศ

posted on 28 Nov 2013 19:17 by rasmason2
เนื่องจากว่า จีนเข้าเอ็กทีนไม่ได้เท่าไร

และส่วนใหญ่เข้าไม่ได้เลย ยิ่งอัพนิยายยิ่งยากมาก

ตอนนี้จีนย้ายนิยายไปที่เวิดเพสเกือบหมดแล้ว

เฉพาะของคริสทอม

รีดเดอร์หากอยากอ่านหรือย้อนอ่าน

และเอ็กทีนมีอาการงี่เง่า
 

แนะนำให้ไปหาอ่านที่เวิดเพสเอานะคะ่

เพราะจีนก็แก้เอ็กทีนไม่ได้

และนิยายเรื่องใหม่ๆก็จะอัพแต่ในเวิดเพสเป็นส่วนใหญ่ค่ะ
 
 
มีอะไรติดต่อได้ในเฟด และ เพจ เลยนะค่ะทุกคน

 
ออนทุกวัน 555
 

 
 
 
 

[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#3 The choice

posted on 06 Nov 2013 20:26 by rasmason2 in Fiction directory Fiction, Entertainment

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : http://jrasmason.wordpress.com

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 ***********************************

 

 

 

 

 

เบนถอนหายใจน้อยๆพลางมองชายหนุ่มตัวสูงใหญที่แทบจะไหลลงไปแปะอยู่บนเบาะรถยนต์อยู่แล้ว เขารีบชิ่งออกมาหลังจากเห็นว่าคริสและทอมออกไปเต้นด้วยกันอยู่ที่ฟรอเต้นรำ จริงๆเขายอมรับแต่โดยดีว่าเขาไม่ชอบแผ่นที่ทอมบอกว่าสนใจคริสเลย แต่เขาคิดว่าทอมเองก็ดีมีความสุขดีเขาก็เลยคิดว่าจะโอเคกับมัน ให้ทอมเลือกเองแล้วกันว่าจะทำยังไงต่อไปดีที่จะทำให้คริสหันมาชอบ ส่วนเขาก็เลยต้องมีหน้าที่พาคนตัวสูงและตัวหนักมากกลับมาด้วยแบบไม่แน่ใจนัก เขาเห็นแลมพึมพำบอกว่าปวดหัวหน่อยๆมันทำให้เขาเอื่อมมือไปเปิดกระจกรถให้เล็กน้อย หันมามองใบหน้าคมกับเคราเล็กน้อยที่ช่วงกรามแข็งแรง ก่อนจะหันมาขับรถต่อเพื่อตรงไปยังบ้านของเขาที่อยู่ไม่ไกลมากนัก

 

 

 

 

“..ขอโทษที่ทำให้นายลำบากมาส่งแบบนี้นะ”เสียงทุ้มต่ำบอกเบาๆทำให้เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยเท่านั่น

 

 

 

 

“ไม่ได้ไปส่งพ่อตัวโตแบบนายหรอก เรากำลังจะไปบ้านฉัน..แน่นอนว่าฉันไม่ยอมไปถิ่นนายแน่”เขาพูดอีกทำให้ได้ยินแลมหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะทุ้มต่ำทำให้เขารู้สึกแปลกๆจนต้องหันมามองและก็เห็นดวงตาคมกริบสีฟ้าอ่อนที่มันมองตรงมาที่เขา บางอย่างมันทำให้ใบหน้าเขาร้อนวูบขึ้นมาเล็กน้อย

 

 

 

 

“ฉันไม่ใช่คนน่าสงสัยหรอกเบน นายนะคิดมากไปแล้ว”แลมพูดและเขาทำเป็นไม่ได้ยินเสียมากกว่าจนกระทั่งมาถึงบ้านของเขาหลังจากใช่เวลาไม่นาน ชายหนุ่มตัวสูงผมดำลูบผมตัวเองเล็กน้อยแล้วเข้าไปช่วยคนตัวสูงที่เปิดประตูลงมาอย่างไม่ค่อยตรงทางนัก มือเรียวเอื่อมไปโอบรอบเอวแข็งแรงเพื่อรั้งให้แลมออกมายืนดีๆ ทำให้ได้รับท่อนแขนแข็งแรงที่แทบจะโอบเขาเข้าไปในอ้อมกอดพร้อมๆกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำบอกว่าขอโทษ และเขาไม่คิดว่ามันฟังดูเหมือนขอโทษเลยซักนิด

 

 

 

 

“ฉันตัดมือนายทิ้งแน่ถ้าจับอะไรโดยไม่ได้อนุญาต”เขาบอกเสียงแข็ง ใช่มือหนึ่งจับท่อนแขนของแลมไว้พยายามไม่หันไปมองแม้ว่าจะเห็นจากหางตาว่าแลมกำลังหันมามองเขาอยู่และมั่นใจว่าอยู่ห่างกันไม่มากนักเพราะแลมเองก็ตัวสูงกว่าเขา แน่นอนว่าถ้าเขาหันไปได้อยู่ในฉากไม่เหมาะสมแน่ๆ

 

 

 

 

“หมายถึงตัวนายหรือของในบ้านที่ต้องได้รับอนุญาตก่อน”แลมพึมพำถามขำๆและมันทำให้เขาแทบจะศอกใส่อีกคนแรงๆไปทีหนึ่ง เซเล็กน้อยเมื่ออ้อมแขนอบอุ่นกระชับรอบลำคอของเขาจนเขาเซเข้ามาใกล้ คิดดีๆแล้วตอนนี้เหมือนแลมกอดเขาจากทางด้านหลังมากกว่า

 

 

 

 

“จริงๆว่าจะให้นอนค้างได้...แต่พอสร่างเมาแล้วนายกลับไปเลยดีกว่า”เขาพึมพำตอบกลับไป รู้ว่ายังไงแลมก็ได้ยินเพราะลมหายใจอุ่นๆที่มันอยู่ตรงช่วงลำคอของเขา

 

 

 

 

“ฉันอาจจะกลับไม่ไหว หากเป็นแบบนั่นขอนอนค้างได้ไหม บนโซฟาก็ยังดี”แลมถอนหายใจหนักๆ ซุกหน้าลงกับกลุ่มผมนุ่มและลำคอของเบน พยายามทำตัวเองให้ดูเมาและน่าสงสารที่สุดเพราะเขายังไม่อยากกลับเลยซักนิด อยากอยู่แบบนี้และเขาคิดว่าเบนเป็นคนที่น่าค้นหาเอามากๆ ดูดุๆแบบนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกๆ และค่อนข้างมั่นใจว่าชายหนุ่มข้างๆเป็นพวกปากร้ายแต่ใจดี ก็ในเมื่อบอกอยู่ตลอดว่าจะให้เขานอนนอกบ้าน แต่มือเรียวก็ไม่ปล่อยจากเอวเขาจนกระทั่งมาถึงประตูบ้านที่เขาอดเสียดายที่มันดูใกล้มากกว่าที่คิดจริงๆ

 

 

 

 

“แน่นอนว่าตอนเช้านายจะขโมยของฉันจนหมดบ้านแน่ๆ”เบนตอบกลับเสียงแข็งพลางดันเขาให้ไปพิงกับประตูแต่เหมือนๆจะเรียกว่าจับกระแทกก็ได้ พร้อมกับคนตัวเล็กกว่าที่มองเ