[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#6 Travel Trip

posted on 24 Jul 2013 15:43 by rasmason2  in Fiction  directory Fiction

 

 

 

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

 

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : T

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

 

 

 

********************************

 

 

 

 

 

 

#1 : http://rasmason2.exteen.com/20130720/fic-hiddlesworth-chrisxtom-1-travel-trip

#2 : http://rasmason2.exteen.com/20130721/fic-hiddlesworth-chrisxtom-2-travel-trip

#3 : http://rasmason2.exteen.com/20130722/fic-hiddlesworth-chrisxtom-3-travel-trip

#4 : http://rasmason2.exteen.com/20130722/fic-hiddlesworth-chrisxtom-4-travel-trip

#5 : http://rasmason2.exteen.com/20130723/fic-hiddlesworth-chrisxtom-5-travel-trip

 

 

 

 

คริสตื่นขึ้นมาในเช้าอีกวันด้วยอารมณ์สุดแจ่มใส หลังจากที่เมื่อคืนเป็นการดินเนอร์อันแสนวิเศษกับทอมเมื่อคืนนี้ เขาก็สามารถโน้มน้าวอีกฝ่ายให้วันนี้ออกไปเที่ยวนอกเมืองกับเขาจนได้ จริงๆแล้วก็ไม่ได้ไปไหนไกลอะไรนักหรอก ไปบ้าน้องชายของเขานั่นและ แต่อาจจะไม่ได้เข้าไปตั้งหลักอะไรในบ้าน เขาบอกน้องชายเอาไว้แล้วว่าจะเข้าไปในป่าสนที่อยู่ใกล้ๆแทน เพราะจะพาทอมไปถ่ายรูปซึ่งดูเจ้าตัวจะสนใจอยู่ไม่ใช่น้อยเพราะว่าทอมไม่เคยไปเที่ยวป่ามาก่อน ทำให้เขานึกอยากจะชวนไปตั้งแคมป์นอนกันในป่าจริงๆ จะว่าไปลองถามดูก็ไม่เสียหายนิเนาะ บางทีทอมอาจจะชอบก็ได้

 

 

 

 

 

 

เขาละอยากให้น้องชายของเขามารับให้มันเร็วกว่านี้จริงๆ อยากจะไปเที่ยวกับทอม จริงๆเขาก็ทำมาหมดทุกอย่างแล้วและของที่อยู่ในเมืองนี้และเมืองข้างๆ หรือส่วนใหญ่ในสวิสเซอร์แลนด์ แต่เขากลับอยากจะทำอะไรแบบนั่นอีกเมื่อพาทอมมาเที่ยว อยากทำอะไรหลายๆอย่างร่วมกับทอม ซึ่งเจ้าตัวก็ดูจะสนุกสนานกันดีเมื่อเที่ยวกับเขา หลังจากที่เขาพาทอมออกมานั่งรออยู่หน้าบ้านพักเพื่อรอระหว่างที่น้องชายเขายังขับรถมาไม่ถึง เขาก็เริ่มเล่าเรื่องแผนการเที่ยวของวันนี้ให้ทอมฟัง ว่าจะพาไปทำอะไรบ้างและสังเกตว่าทอมสนใจอันไหนเป็นพิเศษ ทอมบอกว่าเขาไม่เคยขี่ม้ามาก่อนและไม่รู้ว่าจะขี่ได้ไหม กับการพาทอมไปเยี่ยมชมป่าเขาและถ้าหากมีเวลาเขาอาจจะพาทอมไปดูทะเลสาบที่อยู่ลึกเข้าไปในป่า มันไม่ใช่ทะเลสาบที่ใหญ่อะไรมากนักแต่ก็สวยอยู่ ในช่วงนี้ไม่น่าจะมีนักท่องเที่ยวเท่าไร คนคงจะไม่เยอะมากนัก

 

 

 

 

 

 

“นายไม่อยากลองค้างคืนดูหรือ?”เขาถามออกไปทำให้คนทำกำลังเช็กกล้องอยู่เงยหน้าขึ้นมามองเขา

 

 

 

 

 

 

“ผมมีห้องพักของโรงแรมแล้ว ไม่อยากรบกวนบ้านน้องชายคุณ”ทอมบอก ซึ่งเขาก็พยักหน้าเขาใจ

 

 

 

 

 

 

“ถ้าเป็นกางเตนท์นอนละ?”เขาถามอีก ทำให้ทอมเอียงคอเล็กๆเพื่อใช่ความคิด

 

 

 

 

 

 

“ผมชอบน่ะครับ แต่ว่าที่นี้เขาห้ามนักท่องเที่ยวกางเต้นท์นิ”ทอมถามออกมา ทำให้เขารีบบอกทันทีว่าที่ๆจะไปกางได้ เพราะอยู่ในเขตส่วนบุคคลนึกดีใจเล็กๆที่ตอนซื้อที่น้องเขาดื่อดึงจะเอาที่ยาวเข้าไปในป่าเล็กน้อย เขาพึ่งเห็นว่ามันมีประโยชน์ก็ตอนนี้นี่เอง

 

 

 

 

 

 

“ผมไม่ได้เตรียมเต้นท์มาด้วยน่ะครับ ผมเอามาแค่เสื้อผ้า เงิน หนังสือเดินทาง แล้วก็กล้อง”ทอมบอกอายๆ

 

 

 

 

 

 

“ฉันมีของทุกอย่างทอม นายไม่ต้องห่วงแน่นอน”เขารีบบอกทันที ทำให้ทอมพยักหน้านิดๆ...ทำไมความรู้สึกนี่มันช่างให้ความรู้สึกราวกับว่าเขากำลังล่อลวงเด็กๆไปขายยังไงก็ไม่รู้

 

 

 

 

 

 

หลังจากเวลาผ่านมาไม่นานนัก รถยนต์คันโตของน้องชายเขาก้มาถึงพร้อมกับคนขับที่สภาพดูจะไม่ค่อยตื่นเท่าไหรนัก ทั้งคู่จัดการเก็บข้าวของพร้อมกับกระโดดขึ้นไปบนรถทันที ทอมไม่ได้พูดอะไรมากนักเพราะเขามันแต่ดูวิวที่รถยนตืขับผ่านรวมถึงยังไม่ค่อนแน่ในถึงบทสนทนาของชายหนุ่มตัวโตทั้งสองคน ที่ตอนนี้กลายเป็นคุยเรื่องผลการแข่งขันกีฬาเมื่อคืนที่คริสไม่ได้ดู และเหมือนคริสจะแพ้พนันที่พนันขำๆกับน้องชายเอาไว้ เขาชอบกีฬาน่ะ แต่บังเอิญว่าเล่นไม่เก่งเท่าไหรก็เลยไม่ค่อยจะรู้เรื่องที่ทั้งสองคนคุยมากนัก ถ้าเป็นเรื่องฟุตบอลละก็เขามั่นใจว่ารู้เรื่องพอสมควร

 

 

 

 

 

 

ทอมตัดสินใจยกกล้องขึ้นมาถ่ายวิวผ่านหน้าต่างรถที่แลมลดกระจกลงให้เขา เมือออกมานอกเมืองก็ให้อารมณ์คล้ายๆกับการขับรถกลับไปที่ฟาร์มอย่างไรอย่างนั่น ทั้งทุ่งหญ้าที่ขนาบสองข้างทาง และท้องฟ้าสีมีเมฆเยอะจนเขานึกถึงอากาศที่อังกฤษ แต่ที่เขาสนใจมากกว่าในตอนนี้คือการถ่ายรูปป่าสนที่อยู่ไกลออกไป ดูท่าจะเป็นป่าที่ใหญ่กว่าที่เขาคิดไว้ในตอนแรกและน่าจะเป็นที่เดียวกับที่คริสบอกว่าจะพาเขาไปเที่ยวดู พอเห็นต้นสนแบบนี้แล้วไม่อยากจะคิดเลยว่าหน้าหนาวจะเป็นยังไง คงจะขาวไปหมดแน่ๆ

 

 

 

 

 

 

“นายรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นคริส”เขาได้ยินเสียงแลมพูดขึ้นมาหลังจากที่รถจอดสนิทลงที่หน้าบ้านหลังโตของน้องชายคนตัวสูง ทำให้เขาเริ่มคิดจริงๆแล้วว่าแลมคงจะรวยเอามากๆถึงได้ซื้อบ้านหลังขนาดนี้ได้

 

 

 

 

 

 

“พอนายโทรมาบอกเมื่อคืนว่าจะมาเที่ยวที่นี้ สาวๆของฉันทั้งสองคนก็รีบวางแผนแผ่นออกไปเที่ยวในเมืองทันที ฉันมั่นใจว่าฉันโดนแกล้งที่เมื่อวานปล่อยให้นายเลี้ยงอีวานอยู่คนเดียว ฉันอยากจะกอดนายจริงๆที่นายมาช่วยฉันแล้ว ฝีมือทำอาหารของนายมันดีกว่าฉัน ถ้าฉันทำละก็อีวานยอมอดข้าวแน่ๆ”เขาอดยิ้มออกมาเล็กน้อยไม่ได้กับพี่น้องสองคนที่ยืนมองหน้ากันในเชิงที่ว่า ไม่มีอาหารหรือ?? และเขาคิดว่ามันน่ารักเอามากๆ

 

 

 

 

 

 

“แม้แต่แฟนนายก็ไม่อยู่เนี่ยน่ะ? แล้วทำไมไม่บอกฉันก่อนจะได้ไม่มา แบบนี้ก็อดตายกันพอดีฉันอุสาจะมากินพายซักหน่อย นายนี่มันซวยเป็นบ้า”คริสบ่นออกมานิดๆทำให้แลมแทบจะคอตกลงไป ก่อนจะนำทั้งหมดเข้าไปในบ้านหลังใหญ่

 

 

 

 

 

 

“ผมพอทำอาหารได้น่ะครับ”เขาพูดออกมาในที่สุดเมื่อคิดว่าตัวเองอาจจะอดขำกับชายหนุ่มตัวโตทั้งสองคนที่เดินคอตกเข้าไปในบ้าน และดูเหมือนคำพูดของเขาทำให้ทั้งสองคนฉายแววมีความหวังออกมาบนใบหน้า

 

 

 

 

 

 

“ความคิดที่ดีมากทอม..”คริสพูดขึ้นมาในที่สุด ทำให้เขาขำออกมาเบาๆ

 

 

 

 

 

 

เมื่อเข้ามาในบ้านแล้วแลมก็ขอตัวขึ้นไปดูลูกชายของเขาที่คาดว่าน่าจะนอนหลับอยู่บนบ้าน ทิ้งให้เขายืนมองชมวิวที่หน้าบ้านอยู่ยังคงไม่ได้เดินเข้าไปในบ้าน ที่นี้สวยมากๆ...เขาเริ่มนึกอิจฉาคริสแล้วสิที่มาเที่ยวที่แบบนี้บ่อยๆ คิดได้ดังนั่นทอมจึงยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปทั้งถ่ายท้องฟ้า นก ยอดไม้ หรือก้อนเมฆ ไม่นานนักเขาก้ได้ยินเสียงร้องพร้อมกับเสียงหัวเราะดังออกมาจากในบ้านจึงเดินเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ภาพที่เห็นคือคริสกำลังหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีขณะที่ในอ้อมแขนก็กำลังอุ้มเด็กน้อยคนหนึ่งเอาไว้อยู่ เขาคาดว่าอายุคงจะประมาน5ขวบกว่าๆ กับดวงตาสีน้ำตาลอ่อนและผมสีดำ ซึ่งเขาคิดว่าน่าจะได้มาจากภรรยาของแลมที่เขาเห็นในรูปถ่าย มือเล็กๆกำลังกอดรอบคอของคริสแน่นขณะที่สายตากลมโตน่ารักก็หันมามองเขาที่เข้ามาใหม่

 

 

 

“อีวาน ทักทายคุณอาทอมหน่อยสิ เขาเป็นเพื่อนอาเอง”คริสพูดออกมาทำให้เด็กน้อยหันไปมองก่อนจะหันมาหาเขาแล้วยกมือขึ้น

 

 

 

“สวัสดีฮ่ะ อาทอม”เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้กับเสียงเล็กๆน่ารักนั่น ซึ่งเขาก็เดินเข้าไปใกล้ก่อนจะยิ้มทักทายเล็กน้อย

 

 

 

“อาบน้ำหรือยังเนี่ยเรา”ชายหนุ่มร่างสูงถามออกไปอีกขณะจูบลงไปบนหัวทุยๆของเด็กน้อยในอ้อมกอด ทำให้อีวานสายหัวปฏิเสธ

 

 

 

“ตามสบายเลยนะทอม ฉันจะพาอีวานไปอาบน้ำ”เขาได้ยินเสียงแลมพุดขึ้นมาระหว่างที่คนตัวสูงอีกคนเดิมมาอุ้มเด็กน้อยไปจากคริส

 

 

 

 

“ผมหิวแล้ว ผมอยากกินออมเล็ต”เสียงเล็กๆพูดขึ้นมาทำให้แลมแสดงสีหน้าลำบากใจออกมาเล็กน้อย

 

 

 

 

“คุรแม่กับคุณยายไม่อยู่ แต่พ่อมีซีเรียลรสบลูเบอร์รี่น่ะ”แลมบอก ทำให้เด็กชายยู้หน้าลงไปมาก ทำให้เขากับคริสขำออกมาเล็กน้อยต่างกับแลมที่แทบจะถอนหายใจออกมาพลางวางเด็กน้อยลงบนพื้นและเปลี่ยนเป็นนั่งยองๆ

 

 

 

“ผมอยากกินออมเล็ต ผมจะไม่อาบน้ำถ้าคุณพ่อไม่ทำออมเล็ต”ทอมอดยิ้มออกมากับเสียงเล็กๆนั่นไม่ได้ พลางคิดว่าเด็กน้อยช่างน่ารักจริงๆ แต่คำพูดนั่นกลับทำให้แลมเริ่มจนใจ

 

 

 

“อีวานครับ คุณอาทอมพอจะทำออมเล็ตอร่อยๆให้อีวานได้ แต่อีวานต้องอาบน้ำแต่งตัวหล่อก่อนน่ะครับ”เขาพูดออกมายิ้มๆทำให้เด็กน้อยรีบวิ่งมาหาเขา

 

 

 

“อีวานจะอาบน้ำแต่งตัวหล่อๆ อาทอมต้องทำออมเล็ตกับขนมปังนะครับ”เด็กน้อยบอกด้วยดวงตาเป็นประกายทำให้เขาพยักหน้านิดๆทั้งยังอดยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อชายหนุ่มรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้วอีวานก็เดินตามแลมไปอย่างว่าง่ายจนคริสก็ยังเลิกคิ้วมองอย่างงงๆ

 

 

 

“คริส คนนี้และแต่งเลย..”ชายหนุ่มตัวสูงขำออกมาเบาๆเมื่อน้องชายเขาอุ้มอีวานมากระซิบกระซาบ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปยังชั้นบน ในขณะที่เขาเริ่มจะมีความคิดเอ่อออตามน้องชายเข้าจริงๆ เมื่อเห็นว่าทอมกำลังล้างมือเตรียมตัวทำอาหารในห้องครัวที่เขากับแลมไม่ค่อยเฉียดเข้าไปใกล้นักยกเว้นแต่เดินเข้าไปหยิบเบียร์หรือแอบหาขนมมากิน ซึ่งเขาคิดว่าจะเดินไปช่วยทอมทำอาหารซักหน่อยเพื่อจะทำเก่งขึ้นมาบ้าง

 

 

 

“คุณอาทอมครับผู้ใจดีครับ พอจะทำอาหารเช้าเพื่อหนุ่มๆน่าสงสารซักสองคนได้ไหมครับ”คริสทำเสียงอ่อนเสียงหวาน ทำให้ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมามองเขา แต่ก็หันไปทำล้างมือต่อ

 

 

 

“อยากกินอะไรละครับ”เขามองเซี้ยวหน้าหวานกับผิวขาวที่ดูจะขาวขับให้ดวงตาสีสวยชัดขึ้นไปอีกเมื่อมีแสงสีขาวที่ลอดเข้ามาจากหน้าต่างห้องครัว ทำให้เขาเผลอหยุดขายใจออกไปนิดหนึ่งแต่ก็ยังก้มลงมองใบหน้าของคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆอย่างแสร้งทำเป็นคิด

 

 

 

“แพนแค้ก?”เขาพูดออกไป ทำให้ทอมพยักหน้าเข้าใจ

 

 

 

 

“รบกวนช่วยหาของที่ผมจะบอกให้หน่อยได้ไหมครับ ผมไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน”ทอมบอกยิ้มๆทำให้เขาพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น

 

 

 

หลังจากเวลาผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง อีวานก็อาบน้ำเสร็จพอดีพร้อมกับแลมที่เดินลงมาด้วยกัน ส่วนชายหนุ่มตัวสูงใหย่ก็เปลี่ยนจากการเป็นลูกมือของทอมมาเป็นการเดินไปหาหลานชายตัวเล็กแทน เพราะดูท่าแล้วทอมไม่น่าจะต้องการอะไรเพิ่มเติม เขามั่นใจว่าทอมทำอาหารเก่งกว่าที่เจ้าตัวบอกแน่ๆ เพราะหลังจากการที่เขาใช่เวลาสังเกตอยู่นาน เขามั่นใจว่าไอ้ที่ทอมกำลังทำอยู่เนี่ย มันจะต้องออกมาอร่อยเอามากๆแน่ พิสูจน์จากกลิ่นแล้วน่ากินไม่ใช่น้อยทีเดียว

 

 

 

 

เขาคิดว่าเขาเริ่มจะชอบทอมมากขึ้นอีกหลายๆอย่างรวมทั้งการที่ยอมรับด้วยว่า ตัวเองเริ่มเห็นดีเห็นงามกับความคิดเมื่อคืนที่ว่า อยากจะให้ทอมทำอาหารให้เขากินทุกวันเลย อยากจะตื่นมาแล้วก็เจอคนตรงหน้า อยากจะกลับมาจากทำงานแล้วก็เจอคนตรงหน้า ไม่ว่าทำอะไรก็ตามเขาอยากจะกลับมาที่บ้านโดยที่มีทอมยิ้มให้เขาพร้อมกับกล่าวทักทาย มันคงเป็นชีวิตที่มีความสุขมากแน่ๆ และเขาก็ไม่อยากเชื่อเลยว่านี้เป็นความคิดที่เขาคิดกับคนที่พึ่งเจอกันไม่กี่วัน และเขาไม่แคร์ก็เขาชอบทอมนิ

 

 

 

 

“ฉันขอบคุณมากน่ะทอม”เสียงแลมดังขึ้นมาอย่างทราบซึ่งใจ เรียกรอยยิ้มหวานๆที่ปนความเขินอายเล็กๆมาจากทอมที่กำลังยกจานแพนเค้กมาตั้งไว้ ในระหว่างที่แลมก็เข้าไปช่วยหยิบจานและช้อน บวกกับจานออมเล็ตของอีวานด้วย ตามด้วยเหยือกน้ำเชื่อมที่ทอมหยิบมาตั้งเป็นอย่างสุดท้าย ก่อนที่ทั้งหมดจะนั่งลงระหว่างที่แลมยังคงเดินวนไปวนมาเพื่อรินนมใส่แก้วให้อีวานและหยิบน้ำผลไม้ออกมาวางไว้บนโต๊ะก่อนจะตามลงมานั่งด้วยอีกคน

 

 

 

 

คริสเริ่มจะออกอาหารภูมิใจเล็กๆที่เห็นเด็กน้อยกินออมเล็ตอย่างมีความสุขโดยแทบจะไม่กวนเลย บวกกันคุณพ่อที่กินแพนเค้กสีสวยและเกิดอาการแย้งน้ำเชื่อมกับเขาเล็กน้อย ซึ่งเขาก็ยอมปล่อยไปเมื่อเห็นรอยยิ้มของทอมที่นั่งมองดูภาพนั่นอย่างเขินๆ ทอมทำอาหารเก่งมาก และมันอร่อยมากๆด้วยเช่นกัน เพราะตอนนี้เขาก็แทบไม่ว่างเพราะกำลังแย้งแพนเค้กอีกสองชิ้นจากแลมที่ดูเหมือนจะกินเร็วกว่าปกติ พร้อมกับดูจะชอบน้ำเชื่อมสตอเบอร์รี่มากผิดปกติ ซึ่งทอมก็ดูจะมีความสุขดีเมื่อเห็นว่ามื้ออาหารของตัวเองมีคนชอบ ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นเพื่อไปเอาขนมปังปิ้งของอีวานที่ส่งเสียงเตือนว่ากรอบได้ที่แล้ว

 

 

 

 

“นี่ใช่น้ำเชื่อมขวดเดียวกับที่อยู่ในตู้เย็นหรือเปล่า หรือนายไปเสกมาจากไหนถึงได้อร่อยแบบนี้”แลมพูดออกมาในที่สุดขณะหยิบเหยือกน้ำเชื่อมไปดู ทำให้ทอมที่หันหลังอยู่หันมามองนิดๆก่อนจะหันกลับไปจัดการขนมปังต่อ

 

 

 

“ครับ...ผมเห็นมันจะหมดแล้ว แถมยังพอมีสตอเบอร์รี่เหลืออยู่ ก็เลยทำใหม่ผสมกับน้ำผึ้งแล้วก็แยมน่ะครับ ผมกลัวว่าจะไม่ถูกปากซะอีก”ทอมบอก ทำให้เขาขำออกมาเล็กๆกับสีหน้าของน้องชายเขาที่ดูจะออกอาการทึ้งเล็กน้อย

 

 

 

“ฉันสาบานได้คริส ถ้านายไม่ขอเขาแต่งงานภายใน10นาทีนี้ฉันจะบีบคอนายจริงๆด้วย”คริสยิ้มออมาเมื่อได้ยินเสียงน้องชายตัวแสบกระซิบเบาๆ วึ่งเขาก็ทำได้เพียงแต่เงยหน้าขึ้นมองดูชายหนุ่มที่เดินกลับเข้ามา และส่งยิ้มให้เขาอย่างไม่รู้เรื่องด้วย และเป็นครั้งแรกที่เขาคิดว่าความคิดน้องชายเขาน่าเห็นด้วยสุดๆ

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

หลังจากมื้ออาหารเช้าที่แสนอบอุ่นผ่านไปด้วยดี และดูเหมือนว่าเขาจะถูกแย้งอีวานแย้งทอมออกไปเสียแล้ว เพราะเด็กน้อยดูจะติดทอมเสียยิ่งกว่าอะไร แถมยังดูเรียบร้อยผิดกับอยู่กับเขาซะจนเขานึกว่าแลมพาเด็กมาผิดคนหรือเปล่า แต่แล้วเขาก็พาตัวทอมออกมาจากเด็กน้อยได้ด้วยความช่วยเหลือของแลม ซึ่งทำให้ตอนนี้เขาและทอมออกมาอยู่ที่คอกม้าซึ่งแลมเลี้ยงม้าไว้2ตัว ซึ่งดูทอมเองจะค่อนข้างสนใจและขี้กลัวอยู่ไม่น้อย แม้ว่าดูจากสายตาแล้วจะอยากลองจับดูแต่กลับไม่กล้าเข้าใกล้เท่าไหร ซึ่งตอนนี้เขาให้ทอมใส่หมวกและรองเท้าเอาไว้แล้ว (ซึ่งใช่รองเท้าคู่เก่าของแลม)

 

 

 

“ผม...ผมว่าอยู่ตรงนี้ดีกว่า”ทอมบอกอย่างไม่แน่ใจเมื่อเขาจูงม้าตัวเมียออกมาจากในคอกให้ทอมดูใกล้ๆ แม้ทอมจะถอยหลังโดยไม่รู้ตัวแต่เขาก็รั้งแขนเรียวให้เข้ามาใกล้ช้าๆ ซึ่งทอมก็ตามมาอย่างไม่แน่ใจในขณะที่สายตามองดูม้าสีน้ำตาลตัวโตตรงหน้าด้วยประกายตาตื่นเต้น

 

 

 

“นายแสดงท่าทางแบบนี้กับเธอไม่ได้น่ะ เดียวเธอจะเสียใจ”เขาบอกเสียงเบาขณะที่เนียนเอื่อมมือออกมาจับมือเรียวของทอมขึ้นมาเพื่อลูบเบาๆลงบนแผงคอของม้าที่อยู่ตรงหน้า แม้ทอมจะขืนไว้ในตอนแรกแต่ก็ยอมลูบลงไปเบาๆแต่โดยดีโดยที่มีมือของเขาจับข้อมือของทอมเอาไว้ ไม่นานนักทอมก็ขำออกมาเบาๆเมื่อม้าสาวยื้นหน้ามันเข้ามาใกล้จนทอมอดสะดุ้งไม่ได้ นั่นทำให้เขายิ้มออกมาด้วยเมื่อทอมหันมามองเขาอย่างตื่นๆเล็กน้อย(วึ่งตอนนี้เขาก็เนียนมายืนเกาะเอวทอมเอาไว้จนเกือบจะไปยืนเป้นตึกข้างหลังชายหนุ่ม)

 

 

 

 

“เธอชื่อริชชี่...เธอเรียบร้อยน่ะ แล้วดูท่าจะชอบนายซะด้วย”เขาบอกออกไปทำให้ทอมพยักหน้านิดๆ

 

 

 

“ยืนอยู่ตรงนี้แปปหนึ่งนะทอม ฉันจะไปพาม้าของฉันมา”เขาบอกออกไปพลางพยักหน้าไปทางม้าสีดำตัวใหญ่ที่ยืนอยู่อีกคอกหนึ่ง ก่อนที่เขาจะรีบเดินไปจูงม้าสีดำของเขาออกมาจากคอก ซึ่งเจ้าตัวนี้เป็นม้าของเขาเองส่วนริชชี่นั่นเป็นม้าของแลม ซึ่งน้องชายเขาให้เหตุผลว่าริชชี่ดูเป็นมิตรมากกว่าม้าของเขาที่ไม่มีความสวยเลย และจนทุกวันนี้ก็ยังเถียงกันอยู่ว่าม้าของใครสวยกว่ากัน

 

 

 

“ตัวนี้ใหญ่กว่าริชชี่ตั้งเยอะ”ทอมบอกออกมาเบาๆเมื่อเขาจูงเจ้าม้าตัวดตเข้ามาใกล้ และมันก้สะบัดขนเป็นการทักทายจนทำเอาทอมขยับเข้ามาใกล้เขาโดยไม่รู้ตัว ซึ่งเขาก็ทำได้เพียงแค่สงสายตาชื่นชมเล็กๆไปให้เจ้าม้ารู้งานของเขา

 

 

 

“เจ้านี้เป็นตัวผู้น่ะ ชื่อแบล็กเบน เขาเป็นม้าของฉันเองริชชี่เป็นม้าของแลม”เขาบอกพลางลูบแผงคอสีดำมันของม้าตัวโตที่ยืนสงเสียงอยู่ข้างๆ ซึ่งทอมก็พยักหน้านิดๆก่อนจะขยับเข้าใกล้ริชชี่อย่างไม่แน่ใจจนเขาคิดว่าทอมน่าจะลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้กำลังกลัวๆริชชี่อยู่

 

 

 

เขาและทอมเดินจูงม้าออกมาจากคอกเพื่อตรงไปสู่ลานหญ้ากว้างที่ล้อมรั่วเอาไว้ ซึ่งทอมดูจะสนใจเอามากๆแถมยังดูใจกล้ามากยิ่งขึ้นเมื่อในที่สุดก็กล้าเอื่อมมือออกไปลูบแผงคอของริชชี่แล้วและไม่ได้กระโดดหนีเมื่อริชชี่หันมาเป่าลมแรงๆใกล้ๆกับใบหน้าหวาน แต่ทอมกลับขำออกมาเสียมากกว่า ซึ่งเขาก็บอกวิธีการเลี้ยงม้าพื้นฐานในระหว่างที่กำลังผูกเจ้าแบล็กเบนไว้กับรั้วใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ก่อนจะหันกลับมาหาชายหนุ่มผมสี่น้ำตาลอ่อนที่กำลังพูดอะไรวักอย่างเบาๆอยู่กับเจ้าริชชี่

 

 

 

“เอาละทอม ฉันจะสอนนายขี่ม้าน่ะ”เขาบอกออกมายิ้มๆ ทำให้ได้ดวงตาสีเขียวโตขึ้นมาอย่างตื่นๆ

 

 

 

“ไม่ครับ ไม่เป็นไร ผม...”ทอมรีบปฏิเสธเป็นการใหญ่แต่ก็เงียบลงไปเมื่อเห็นเขาที่ทำเพียงเลิกคิ้วในเชิงถามนิดเล็กน้อย

 

 

 

“มาถึงที่นี่แล้ว ลองดุซักหน่อยสิ ฉันอยู่ด้วยนายไม่เป็นไรหรออก ฉันไม่ยอมให้เกิดอันตรายกับนายแน่ทอม”เขาบอกขำๆแต่เปี่ยมไปด้วยความตั้งใจจริง นั่นทำให้ทอมดูจะสบายใจขึ้นเล็กน้อย นี่ทอมไม่คิดจริงๆใช่ไหมว่าที่เขาอุสาใส่อานม้าของริชชี่มาให้ ไม่ได้ใส่เพื่อให้เดินจูงแน่ๆ

 

 

 

“นายอยากขี่ตัวไหนละ ลองขี่แบล็กเบนก็ได้น่ะ”เขาถามออกไปยิ้มๆ ทำให้ทอมเม้มปากพลางมองไปทางแบล็กเบนที่ยืนอยู่ห่างออกไป และเขาคิดว่าการที่ทอมเม้มปากในท้าทางไม่สบายใจแบบนี้ มันทำให้แก้มกลมๆเด่นชัดขึ้นมามากจนเขานึกอยากจะหอมแก้มทอมซักที

 

 

 

“ผม...ผมว่าผมอยู่กับริชชี่ดีกว่าครับ”ทอมบอก ทำให้เขาพยักหน้าเขาใจก่อนจะเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากยิ่งขึ้น

 

 

 

“นายจับตรงนี้น่ะ ส่วนขาก็เหยียบตรงนี้เอาไว้...รั้งตัวเองขึ้นไปแล้วตวัดขาไปอีกฝั่ง”ร่างสูงพูดขณะทำให้ทอมดูช้าๆ จนในที่สุดเขาก็ขึ้นมาขี่อยู่นางม้าสาวสีน้ำตาล ขณะที่ก้มลงมองสายตากลมโตของอีกฝ่ายที่จ้องการกระทำของเขาอย่างไม่กระพิบตา ก่อนจะพยักหน้าเล็กน้อยในเชิงเขาใจแต่ไม่มั่นใจออกมาอย่างสุดๆ มันทำให้เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้ว่าทอมในท่าทางขาดความมั่นใจแบบนี้มันจะน่ารักจนเขาไม่อยากจะขัดใจทอมเลยแม้แต่น้อย ในที่สุดเขาก็สอนวิธีลงจากม้าและลงมายืนอยู่บนพื้นพลางพยายามดันแผ่นหลังบางให้เข้ามาใกล้ริชชี่มากยิ่งขึ้น

 

 

 

 

“จับตรงนี้น่ะ..”ทอมกลืนน้ำลายเฮือกขณะพยายามบังคับมือให้จับอานม้าให้แน่นที่สุด ขณะฟังคำแนะนำของคริสเป้นฉาๆว่าตรงทำยังไงบ้าง เขาไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะยากขนาดนี้ สูงก็สูงแล้วจะดึงตัวเองขึ้นไปได้ไหมเนี่ย ชายหนุ่มคิดอย่างกลัวๆแต่ก็พยายามรั้งตัวเองขึ้นไปจนได้ แม้ตอนที่ดูคริสทำให้ดูในรอบแรกมันช่างดุง่ายเหลือเกิน แต่ขอบอกว่ามันยากมาก! กว่าเขาจะตะเกียดตะกายขึ้นมาบนหลังของริชชี่ได้ก็เกือบจะหงายหลังลงไปซะแล้ว ยังดีที่ริชชี่ให้ความร่วมมือด้วยการอยู่นิ่งๆบวกกับมือแขนแข็งแรงของคริสทั้งสองข้างที่ช่วยพยุงตัวเขาไว้ตลอด แม้จะมีบางช่างที่เขาคิดว่าคริสจับก้นเขาเต็มๆ แต่เขาก็ปัดความคิดนั่นออกไปเมื่อริชชี่ขยับตัว

โอเค...โอเค...สูดหายใจเข้าทอม

 

 

 

คริสนึกขำคนที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนอานม้า หลังจากที่ใช้เวลาปีนขึ้นไปอยู่พักหนึ่ง และเขาคิดว่าทอมค่อนข้างทำได้ดีสำหรับมือใหม่สุดๆแม้บางทีจะเกรงเกินไปหน่อยหนึ่ง แม้ว่าในตอนช่วยทอมให้ขึ้นไปขี่ริชชี่ในตอนแรกมือเขาออกจะกะตำแหน่งการวางได้เยี่ยมมากไปหน่อย จนทำให้ตะปบเข้ากับก้นนิ่มๆของทอมอย่างเต็มไม้เต็มมือ และตอนนี้เขาคิดว่าเขากลายเป็นพวกโรคจิตอย่างเต็มตัวแล้วตอนนี้ เพราะอยากจะบังเอิญบ่อยๆเสียเหลือเกิน

 

 

 

“โอเคแล้วน่ะ”เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้เมื่อทอมตาโตขึ้นมาเมื่อริชชี่สะบัดตัวอีกครั้ง ขณะที่มือหนึ่งเขาจับแผงคอม้าสาวไว้แน่นขณะที่อีกมือจับอานม้าของทอมเอาไว้เพื่อไม่ให้ริชชี่วิ่งออกไปไหน

 

 

 

“ข-ขึ้นมานั่งสองคนได้ไหมครับ”ทอมพูดออกมาเป็นประโยคแรกหลังจากที่ขึ้นไปนั่งดีแล้ว และเขาก็แทบอยากจะกระโดดขึ้นขึ้นไปนั่งกับทอมด้วยเหลือเกินถ้าไม่ติดที่ว่าเขาไม่ใช่พวกทรมานสัตว์ เขาคิดว่าริชชี่น่าจะรับน้ำหนักทั้งเขาและทอมไหว แต่เขาก็สงสารมันอยู่ไม่ใช่น้อยเพราะเขาก็ตัวใหญ่อยู่เหมือนกัน นี่ถ้าทอมขี่เจ้าแบล็กเบนละก็เขากระโดดขึ้นไปแล้ว

 

 

 

“ฉันว่าริชชี่คงรับน้ำหนักฉันไม่ไหว แต่ฉันจะอยู่ตรงนี้ทอม หากว่านายต้องการลงเมื่อไหรแค่บอกฉันเท่านั่น ฉันจะพานายลงมาเอง”เขาบอกขณะเงยหน้ามองคนที่นั่งอยู่บนอานม้า ซึ่งทอมก็พยักหน้าเข้าใจอย่างว่าง่าย

 

 

 

หลังจากพาทอมเดินวนไปวนมาจนชินแล้ว และทอมเองก็เริ่มบังคบทิสทางได้แล้วว่าจะทำยังไงให้ริชชี่เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา หรือจะหยุดเขาจึงพาทอมกลับมายังที่ที่เขาผูกแบล็กเบนเอาไว้ก่อนจะกระโดดขึ้นขี่ม้าตัวโตแล้วเดินตรงมายังทอมที่รอเขาอยู่ ก่อนจะพาริชชี่และม้าของเขาควบเหยาะๆไปเรื่อยๆ

 

 

 

“เป็นไงมั่ง”เขาถามออกมาเมื่อเห็นว่าทอมเริ่มผ่อนคลายลงเยอะแล้วกว่าตอนแรก ทำให้ทอมหันมามองเขาก่อนจะยิ้มเล็กๆ

 

 

 

“มัน..วิเศษมากครับ”ทอมบอกพลางขำออกมาอย่างอายๆ ก่อนที่อีกฝ่ายจะมองสบตาเขาอย่างจริงจังด้วยดวงตาสีเขียวสวยที่เขาชอบแอบมอง

 

 

 

“ขอบคุณน่ะครับ คุณใจดีมากๆเลย”ทอมบอกออกมาอย่างเขินๆทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ยินเสียงภูเขาไฟระเบิดเบาๆอยู่ในหัว พร้อมกับหัวใจที่เต้นถี่จนเขาต้องพยายามตั้งสติอย่างหนักไม่ให้ควบแบล็กเบนทะยานออกไป แอบพาทอมเข้าป่าไปหาที่ลับหูลับตาคนดีไหมหน่อ...

 

 

 

“ทอมเอ่อ...เย็นนี้เราไปตั้งแคมป์ที่ด้านนู้นกันไหม”เขาถามออกไปพลางชี้ให้ทอมดู ซึ่งชายหนุ่มก็มองดูอย่างสนอกสนใจ

 

 

 

“ได้ครับ ถ้าชวนแลมกับอีวานไปด้วยคงจะสนุกไม่น้อย”ทอมพูดออกมายิ้มๆ แต่เขากลับไม่คิดแบบนั่นนะสิ ไม่มีทางที่เขาจะชวนกขค.ไปด้วยหรอก

 

 

 

“แลมกับอีวานคงมาไม่ได้หรอก อีวานไม่ชอบนอนนอกบ้านเท่าไร”คริสบอกซึ่งความจริงแล้วกลับกันเลยต่างหาก แต่ทอมก็พยักหน้าเข้าใจโดยไม่ถามเซ้าซี่ ขณะที่ทั้งคู่ควบม้าวิ่งเหยาะๆไปเรื่อยๆจนกระทั้งมาถึงต้นไม้ต้นใหญ่ที่ข้างใต้มีกระบะน้ำสำหรับม้าอยู่ด้วย รวมทั้งม้านั่งตัวยาวสำหรับให้คนนั่น ร่างสูงคิดว่าน่าจะให้ทอมพักซักหน่อยเขาจึงบอกว่าจะนั่งพักกันตรงนี้ซักสิบนาที เขาคิดว่าเขาสงบลงมากๆเมื่ออยู่กับทอมแบบนี้ ทำให้เขาไม่คิดอะไรฝุ้งซ้าน ไม่เครียดแม้ว่าในบางครั้งเขาจะคิดอะไรไม่ค่อยน่าไว้ใจกับทอมก็ตามที

 

 

 

ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่รีบลงมาจากอานม้าอย่างชำนาน ก่อนจะเดินมาช่วยทอมลงจากม้า ซึ่งเจ้าตัวเหมือนจะสั่นเล็กๆจนแทบจะไม่มีแรงลงมา และเขาก็เข้าใจดีเพราะว่าครั้งแรกที่เขาหัดขี่ม้าก็ปวดเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน เกือบจะกลิ้งลงมาจากอานม้าแล้วด้วยซ้ำ ครั้งนี้เขาจึงไม่พลาด ไม่อยากให้ทอมได้รับอันตรายเขาจึงประคองชายหนุ่มผมสีอ่อนไว้ตลอดเวลา จนในที่สุดทอมก็ปีนลงมาจากอานได้สำเร็จแม้ว่าจะเซไปบ้างแต่เพราะท่อนแขนของเขาที่รั้งรอบเอวของทอมไว้แน่น ทำให้ทอมไม่ได้ล้มลงไปแต่เซเข้ามาชนกับเขาต่างหาก ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเขาอย่างอายๆก่อนที่ทั้งคู่จะขำออกมาตามด้วยเขาพาม้าทั้งสองตัวไปผูกไว้ใต้ต้นไม้ขณะเดินมานั่งลงข้างๆกับทอมที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวยาว

 

 

 

“ที่นี้อากาสดีมากๆเลยครับ แถมไม่หนาวมากด้วย”ทอมพูดออกมาในที่สุดพลางมองยาวออกไปฝ่ายทุ้งหญ้ากว้างใหญ่ตรงหน้า นึกเสียดายเล็กๆที่ไม่ได้หยิบกล้องมาด้วย ขณะที่กระชับเสื้อโค๊ตสีเข้มให้กระชับกว่าเดิมเมื่อมีกระแสลมพัดมาประทะใบหน้า ให้ความรู้สึกราวกับว่าอยู่ชายทะเลเพียงแต่มีกลิ่นหญ้าและภูเขาเข้ามาแทน

 

 

 

“ถ้านายชอบนายอยากมาเมื่อไหรก็ได้น่ะ”คริสพูดออกไปด้วยด้วยน้ำเสียงจริงจังขณะที่เขาดึงยางมัดผมออกเพราะเริ่มรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ในขณะที่สายตาก็คอยลอบมองเสี่ยวหน้าของทอมที่ตอนนี้ดูจะมีความสุขอย่างถึงที่สุด และเขาก็พอใจที่เห็นทอมมีความสุขขนาดนี้ อยากจะพาทอมไปเที่ยวดูในหลายๆที ทั้งที่เขาไม่เคยไปและเคยไปมาแล้ว อยากทำให้ทอมมีความสุขมากกว่านี้อีก นั่นคือสิ่งที่เขาคิดตอนนี้...

 

 

 

“นายใจดีแบบนี้เสมอเลยหรือ?”ทอมถามออกมาพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ กับสายตาหวานที่หันมามองเขา ซึ่งเขาก็ทำได้เพียงขำเบาๆพร้อมกับหลบตาของทอมไปด้วย แต่ก็เงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งเพื่อสบดวงตาน่าหลงใหล

 

 

 

“ไม่หรอก เฉพาะกับคนที่พิเศษเท่านั่นและ..”เขาพูดออกไปด้วยความสัตย์จริงก่อนที่ทั้งคู่จะเงียบลงไป เขาได้แต่สบตาทอมนิ่ง พยายามสื่อความหมายทุกอย่างออกไปผ่านสายตาหวังว่าทอมจะรับรู้ว่าจริงๆเขาคิดยังไง เขาจริงจัง...แม้ว่าจะผ่านมาไม่กี่วันแต่เขาก้ยังอยากรู้จักทอมมากกว่านี้ อยากจะขอทอมเดทด้วย อยากจะโทรคุยกัน อยากจะส่งข้อความ อยากจะทำอะไรที่มันมากกว่าเพื่อนเขาทำกัน ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าทอมจะคิดยังไงบ้าง แต่แล้วเขาก็หลุดจากห้วงความคิดเมื่อรู้สึกถึงมือเรียวอบอุ่นของอีกฝ่ายที่เอื่อมมือจับปลายผมของเขาแล้วจับมันทัดใบหูให้ ในขณะที่มีรอยยิ้มเล็กๆปรากฏอยู่มุมปากราวกับเขาเป็นเพียงเด็กเล็กๆคนหนึ่ง ก่อนที่ดวงตาสีสวยจะช้อนขึ้นมามองเขาอีกครั้งพร้อมกับใบหน้าที่แดงขึ้นจางๆจนถึงใบหู เขาไม่แน่ใจเท่าไหรว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ยังจำสัมผัสแผ่วเบาจากมือนิ่มเมื่อกี้ได้ อยากจะให้ทอมทำแบบนั่นอีกจัง รู้แบบนี้ถ้าเขาปล่อยผมไปตลอดจะได้ผลไหมน่ะ

 

 

 

“ฉันดีใจมากที่นายยอมมาเที่ยวด้วยแบบนี้”เขาพูดออกมาในที่สุดแม้จะยังไม่ละสายตาไปจากดวงตาสวยก็ตาม ซึ่งทอมก็ไม่ได้หลบตาเขาแม้แต่น้อย

 

 

 

“ผมปฏิเสธไม่ลงแล้วละครับ คุณทั้งใจดี นิสัยดีแบบนี้ ไม่ว่าขออะไรผมก็คงให้หมดนั่นและ”ทอมบอกออกมาขำๆพร้อมกับก้มหน้าลงเล็กน้อย เริ่มจะทำให้เขามีความหวังซะแล้วสิ

 

 

 

“อะไรก็ได้จริงๆหรือ?”เขาถามออกไป ทำให้ทอมชะงักก่อนจะหน้าแดงออกมายิ่งกว่าสีของผลเชอร์รี่ จนทำให้เขาแอบมีความคิดเล็กๆว่าทอมน่าจะคิดไปเกินกว่าสิ่งที่เขาอยากจะขอ จนเขาอดหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้เหมือนกันเมื่อคิดเรื่องประมานนั่นขึ้นมา

 

 

 

“ผม...”

 

 

 

“ฉันแค่อยากจะขอนาย..”เขาเริ่มพูดทำให้ชายหนุ่มเงียบลงไปเหมือนเดิม พร้อมกับมองตาเขานิ่งราวกับรอคำตอบ

 

 

 

“...หลังจากนายกลับอังกฤษแล้ว เราเจอกันอีกได้ใช่ไหม...อาจจะพอมีเวลาออกไปดื่มกาแฟกับฉันในตอนบ่ายหรือเราอาจจะไปดูการแข่งบาสด้วยกันก็ได้”เขาพูดออกไปทำให้ทอมอมยิ้มออกมาเล็กๆ ชายหนุ่มตัวเล็กกว่าก้มหน้าลงไปซักพักหนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองสบตากับเขาเหมือนเดิม

 

 

 

“ผมก็ว่าจะลองชวนคุณไปดูการแข่งบาสด้วยกันกลังจากที่กลับไปอังกฤษพอดี ใจตรงกันเลยนะครับ...”ทอมพูดออกมาทำให้เขาอดยิ้มออกมาไม่ได้

 

 

 

“เอ่อ...นายชอบกินมาชเมโลวไหม? เพื่อเราจะเอาไปย้างกินตอนตั้งแคมป์ในป่าคืนนี้”เขาตัดสินใจเปลี่ยนเรื่องซึ่งทอมก็พยักหน้านิดๆอย่างเห็นด้วย ไม่รู้ว่าคืนนี้จะเป็นยังไงบ้างไม่เคยคิดว่าจะได้นอนกับทอมเร็วขนาดนี้...เดี่ยว??? นอนด้วยกันหรือ?!! จริงสิถ้าไปตั้งแค้มป์ในป่าก็ต้องนอนเต้นท์เดียวกัน....เจอเหตุการณ์วัดความอดทนอีกแล้วสิ คริสโตเฟอร์

 
 
 
 
 
 
 
 
***************************************
 
 
ช่วงนี้ฝนตกบ่อยมากเลย
 
ดูแลสุขภาพกันน่ะค่ะ
 
ฝากทัมเบอร์ของจีนด้วยน่ะค่ะ ว่างๆก็คุยกันได้ อุอิ
 
 

edit @ 24 Jul 2013 15:49:04 by YuJeanRas

edit @ 24 Jul 2013 15:49:51 by YuJeanRas

edit @ 24 Jul 2013 15:52:42 by YuJeanRas

edit @ 24 Jul 2013 20:10:09 by YuJeanRas

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????   ??????????????????
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry ???????????????

Tweet

โอ้ยยยน่ารักมากเลย เมื่อไหรคริสจะขอทอมเป็นแฟนซักทัละน้อ รอนานแล้วเนี่ยยยย
สนุกมากคับเป็นกำลังใจให้ confused smile

#1 By SweetBunnyToon on 2013-07-24 21:27

น่ารักมากกก อยากรู้มานานผู้ชายเวลาขี่ม้าไม่เจ็บเป้ากันเหรอ เพราะขานี่ปวดกันหมดทุกคน 555555 คริสนี่ก็ช่างสัญหาอะไรต่างๆให้ได้อยู่ใกล้ๆทอมจริงๆ แลมก็เป็นใจ

#2 By fancinessimpress (49.231.119.76) on 2013-07-24 22:40

ลุ้นจนตัวโก่ง 
บรรยากาศของเรื่องนี้น่ารักมากๆ คริสให้เกียรติทอมสุดๆ อยากจะตามไปสิงต้นไม้ใบหญ้าแถวๆละแวกที่ไปขี่ม้ากันจริงๆ

#3 By Whitewind (14.207.193.199) on 2013-07-25 02:47

โอยไม่ไหวแล้ว คริสนายไม่รีบขอทอมแต่งภายใน10วิ นายจะโดนฆาตรกรรมไม่ต้องอำพรางแหงๆ
น่ารักๆบรรยากาศช่างเป็นใจเหลือเกิน
/// ใสๆแบบนี้นะไรท์ big smile

#4 By jade (223.207.16.75) on 2013-07-25 07:45

อ๊ากกก .. อยากอ่านต่อ.. สถานการณืเป็นใจให้แล้วว
คิคิ cry

รอตอนต่อไปค๊าบบบ

#5 By wikisanai on 2013-07-25 08:14

และตอนนี้เขาคิดว่าเขากลายเป็นพวกโรคจิตอย่างเต็มตัวแล้วตอนนี้ เพราะอยากจะบังเอิญบ่อยๆเสียเหลือเกิน
...อยากจะไปเจอความบังเอิญแบบนั้นบ้างจังเลย 

#6 By Lazy'Time on 2013-08-23 23:12

ดูท่าทางฝ่ายครอบครัวคริสก็ชอบที่ทอมมาอยู่ด้วยโดยการทำอาหารให้กินนะ โดยเฉพาะหลายชายที่ดูจะชื่นชอบเป็นพิเศษ
ก็คุณอาทอมเขาน่ารักนี้เนาะ อยากกินอะไรก็ทำให้ ใจดีแถมยังยิ้มได้น่ารักอีกต่างหาก ในส่วนการสอนขี่ม้านั้น เราแอบเล็งเห็นว่าคริสได้จับก้นนิ่มๆของทอมไปหลายรอบนะ คิดอะไรอยู่พ่อหมีตัวโต ทะลึ่งนะเรา แต่คนอ่านก็ชอบใจนะ คริคริ

#7 By --* Milky Chan *-- on 2013-11-21 00:00