[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#8 Travel Trip

posted on 26 Jul 2013 22:11 by rasmason2 in Fiction directory Fiction

 

 

 

 

 

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrasmason.tumblr.com/

FB :  https://www.facebook.com/yujean.rasmason?fref=ts

 

C : Chris H. X Tom H.

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มร่างสูงใหย่ดูจะเป็นกังวลเป็นอย่างมากเมื่อหลังจากที่เมื่อคืนเขารวบรวมความกล้าขอทอมออกเดทไป แม้ว่าทอมจะดูอึ้งและเงียบไปนาน แต่เจ้าตัวก็ยิ้มและพยักหน้าให้เขาในเชิงว่าตกลง เขาคิดว่าเขาจะหัวใจวายตายไปแล้วซะอีกเพราะว่าลุ้นจนตัวโก่งว่าทอมจะพูดยังไง จะปฏิเสธไหม และตอนนี้เขาก็ไม่ได้อยู่กับทอมแต่อยู่ที่บ้านของแลมเพื่อใช่เวลาอยู่กับครอบครัวตามที่แม่ของแฟนแลมชวนให้เขามาทานอาหารกลางวันที่บ้านด้วย และเขาก็ไม่ได้พาทอมมา โดยที่เจ้าตัวให้เหตุผลว่าอยากจะลองไปผจนภัยแบบเปิดหูเปิดตาดูบ้าง โดยที่ไม่ได้มีเขาคอยเป็นคนนำเที่ยวเหมือนทุกที งานจึงมาตกอยู่กับเขาเพราะประหม่าจนจะประสาทกินอยู่แล้ว เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้ทอมประทับใจเขาในแบบที่พิเศษออกไป พิเศษกว่าเพื่อน..

 

 

 

“คริส นายช่วยมานั่งนิ่งๆได้ไหม? ทำยังกับพวกเด็กไฮสคูลที่พึ่งมีเดทแรก”เขาหันควับไปมองน้องชายของเขาที่ตอนนี้นอกกระดิกเท้าดูบอลทางทีวี ขณะที่ตอนนี้อีวานและแม่ของเขาไปเล่นที่สนามเด็กเล่นในเมือง จนกลายเป็นเหลือแค่เขากับน้องชายที่ยืนอยู่บ้านในช่วงบ่ายแก่ๆ

 

 

 

“เงียบไปเลยแลม”เขาพูดออกไปเซงๆ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจนป่านนี้เขาจะยังไม่รู้เลยว่าจะพาทอมไปทานอาหารที่ไหน รู้แค่ว่าจะต้องขับรถไปรับทอมก่อนเวลาเพื่อเดินทางไป และเขาก็ยังคิดไม่ออก

 

 

 

“สีหน้าแบบนี้แสดงว่าคิดไม่ออกใช่ไหมว่าจะพาไปเดทที่ไหนดี ใช่ไหมโรเมโอ?”แลมพูดออกมาขำๆขณะใช้เท้าเขี่ยเบาๆลงไปที่ต้นขาของคนที่ลงมานั่งใกล้ๆ

 

 

 

“ฉันคิดออกแน่แลม แค่ต้องใช่เวลานึก”เขาบอกพลางถอนหายใจยาว

 

 

 

“เหลือเวลาอีก...4ชั่วโมงก่อนจะสองทุ่ม คิดไปเรื่อยๆไม่ต้องรีบ”แลมพูดออกมาอย่างกวนๆซึ่งนั่นทำให้เขาหันไปถลึงตาใส่น้องชายก่อนจะอ้าปากเพื่อพูดอะไรซักอย่างให้น้องชายตัวแสบของเขาเจ้บซะบ้าง แต่ก็ต้องเงียบลงไปเมื่อเห็นแผ่นกระดาษใบเล็กที่อยู่บนมือของอีกฝ่าย ซึ่งเขาก็หยิบมันมาดูอย่างวิเคราะห์

 

 

 

“ร้านนี้อยู่ในตัวเมือง ระดับ4ดาว...ขอบอกว่าใช่เวลาจองล่วงหน้าเกือบ3วันกว่าจะได้โต๊ะคู่ ดีที่สุดในเมืองแล้ว อาหารก็ชั้นเยี่ยม แถมยังมีที่ส่วนตัวแยกออกไปหากแขกต้องการความเป็นส่วนตัว”แลมพูดออกมาเบาๆพลางเหล่ตามองพี่ชายตัวโตที่นั่งอยู่ใกล้ๆ

 

 

 

“เอาไงดีพี่ชาย โทรไปจองโต๊ะไหม?”คริสหันมามองหน้าน้องชายเขาก่อนจะถอนหายใจออกมาเล็กน้อย

 

 

 

“ฉันพาทอมไปวันนี้นะแลม ไม่ใช่อีกสามวันหลังจากนี้”แลมเด้งตัวขึ้นมานั่งทันทีเมื่อได้ยินคริสบอก ก่อนจะคว้านามบัตรในมือชายหนุ่มมาถือไว้

 

 

 

“นายคิดว่าฉันเป็นใครกัน เจ้าของร้านกับฉันเนี่ยไปดื่มเบียร์ด้วยกันทุกอาทิตย์คิดว่าที่นั่งสองที่สำหรับพี่ชายจะหาให้ฉันไม่ได้เลยหรือ รอห้านาทีคริส”ชายหนุ่มตัวสูงบอกยิ้มๆก่อนจะรีบลุกขึ้นไปตรงไปยังโทรศัพท์บ้านที่อยู่ใกล้ๆ

 

 

 

“นายไปเตรียมตัวได้แล้วมั้งคริส”แลมพุดขึ้นมาอีก

 

 

 

“จะให้ใส่อะไรละ ฉันไม่ได้เอาชุดสูทมาจากอังกฤษด้วยน่ะเว้ย”เขาพูดออกมาทำให้แลมถลึงตาใส่เขา

 

 

 

“แล้วนายจะใส่ชุดอะไรไปห๊า? ชุดดำน้ำหรือ? นี่ไปเดทน่ะคริสใส่อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ไอ้เสื้อยืดบ้านๆนั่น”เขากลอกตาใส่เจ้าน้องชายตัวดีที่ตัดบทสนทนาด้วยการหันไปคุยโทรศัพท์ ทิ้งเขาให้หันไปหามาเพื่อหาที่ไป และเขาคิดว่าคงจะต้องยืมเสื้อผ้าแลมใส่ไปก่อน เขามีแต่เสื้อยืดกางเกงยีนต์รองเท้าผ้าใบ เขาเอาติดตัวมาจากอังกฤษแค่นั่น

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

ทอมออกมานั่งรออยู่ที่หน้าที่พักเพื่อรอให้คริสมารับตามที่ตกลงกันไว้ตอนแรก เขาประหม่าเอามากๆในตอนนี้ ไม่อยากจะเชื่อว่าตอนนี้เขากำลังจะไปเดทกับคริส! แม้ปกติเขาอยู่กับคริสก็มีความสุขจะตายอยู่แล้ว แต่นี้กลับไปในฐานะที่มากกว่าเพื่อน มันทำให้เขาคิดว่าตัวเองจะเป็นบ้าอยู่แล้วเพราะยิ้มไม่หุบเลยตั้งแต่แต่งตัว ตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อโค๊ตสีดำกับกางเกงสีดำ ก็ตามที่เอามาจากอังกฤษนั่นและมันก็ดูดีอยู่น่ะสำหรับเขา สำหรับชุดที่มีในตอนนี้ละก็น่ะ อยากจะรู้จริงๆว่าคริสจะพาเขาไปเที่ยวที่ไหนคืนนี้ บางทีอาจจะเป็นร้านอาหารซักร้านในเมืองใกล้ๆ ทำให้เขายิ่งตื่นเต้นเข้าไปใหญ่เพราะการมาเที่ยวครั้งนี้ดูจะทำให้เขาออกไปนอกแผนการเยอะอยู่พอสมควร

 

 

 

หลังจากผ่านมาไม่นานนักคริสก็ขับรถยนต์มาถึงพอดี ไม่ใช่รถแบบที่แลมใช่ซึ่งคันนี้เป็นรถเก่งสีดำสุดสวย แต่ที่มันทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าคือคริสที่ลงมาในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่พับแขนขึ้นมาจนถึงข้อสอกพร้อมกับกางเกงขายาวสีดำและรองเท้าหนัง เขามั่นใจว่าเขาดูน่าเกลียดไปเลยเมื่อเห็นหนุ่มหล่อที่เดินยิ้มกว้างลงมาปิดประตูรถให้เขา เขาเคยคิดว่าร่างสูงดูดี แต่ไม่คิดว่ามันจะดีมากขนาดนี้ทำให้เขายิ่งอายเข้าไปใหญ่ ชายหนุ่มทั้งสองคนขับรถออกนอกเมืองเพื่อตรงไปยังเมืองที่อยู่ห่างไปไม่มาก ซึ่งคริสเล่าให้ฟังว่าที่ที่กำลังจะไปเป็นร้านอาหารระดับ4ดาวที่คนตัวสูงเองก็ไม่เคยมาเคยแต่ขับรถผ่านๆ และเขาก็คิดว่ามันน่าดีเอาเอามากๆที่ได้มาผจนภัยเล็กน้อยกับคริสแบบนี้

 

 

 

เมื่อรถยนต์จอดลงที่หน้าร้านแล้วเขาก็ลงมาจากรถด้วยการช่วยเหลือของพนักงานที่รีบเข้ามาเปิดประตูให้เขาอย่างไวจนเขาอดนึกอายออกมาไม่ได้ เขาไม่เคยมาที่ที่เป็นอะไรแบบนี้เลย แบบดูจะหรูหราแบบนี้ ยกเว้นแต่จะมีเหตุสำคัญๆ อย่างเช่นพวกการนัดสัมภาษณ์คนที่เขาต้องนำมาเขียนเรื่อง ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นแบบนั่น เขามองดูชายหนุ่มร่างสูงยิ้มให้พนักงานในชุดขาวขณะยื้นกุญแจรถพร้อมกับทิปให้กับพนักงาน เขาคิดว่าทางทางของคริสคงจะพออนุมาณได้ว่ามาที่แบบนี้บ่อย แล้วแบบนี้ถ้าเกิดเขาทำอะไรขายหน้าออกไปจะทำยังไงละเนี่ย

 

 

 

เขาเดินตามชายหนุ่มตัวสูงที่เข้ามาในร้านที่มีคนอยู่กันเยอะแต่ว่าไม่ได้เสียงดังอย่างที่เขาคิด ก่อนที่พนักงานต้อนรับสาวสวยจะรีบเดินตรงมาที่เขาทั้งสองคนทันที เขาคิดว่าที่นี่มันสวยเอามากๆและเริ่มจะรู้สึกว่าตัวเองแต่งตัวแย่ลงไปทุกครั้งเมื่อเห็นคนอื่นๆในเสื้อผ้าที่ค่อนข้างจะดูดี นี่ถ้าหากเขาอยู่อังกฤษละก็เขาจะรีบวิ่งออกไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป้นชุดสูทที่ดีกว่านี้ แต่เขาก็ปัดความคิดแปลกๆออกไปเมื่อรู้สึกถึงมือหยาบของชายหนุ่มร่างใหญ่ที่ตอนนี้รั้งเอวเขาเบาๆเพื่อให้เขาเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับมองตาเขานิ่งจนเขาเริ่มทำอะไรไม่ถูก

 

 

 

“ชอบไหม?”เสียงทุ้มตำพูดออกมา ซึ่งเขาก็ทำได้แต่พยายามคิดหาคำพูดที่มันบรรยายความรู้สึกของเขาได้ดีกว่าคำอุทานอย่างดีใจ คริสดูดีมาก!!! ยิ่งตอนนี้ยิ่งดูดีมากเข้าไปใหญ่ซึ่งคริสเองก็ขำออกมาเบาๆเมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้ตอบอะไร

 

 

 

“สวัสดีครับ คุณคงเป็นแฮมสเวิสท์คนพี่ ยินดีจริงๆที่ได้เจอคุณ”เขาหันไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงชายหนุ่มดังขึ้น และคริสก็หันไปเช่นกัน เป็นชายหนุ่มตัวไม่สูงมากนักผมสีดำที่ตอนนี้กำลังยิ้มมาให้เขาทั้งคู่ก่อนที่คริสจะยื้นมือออกไปจับทักทายกับอีกฝ่าย

 

 

 

“ผมคริสครับ”คริสยิ้มออกมา

 

 

 

“เรียกผมว่าเอียนก็ได้ ผมกับแลมไปดื่มด้วยกันบ่อยมากรวมยิ่งบ่อยเข้าไปอีกในช่วงที่มีการแข่งบอล แต่เขาไม่ยักกะยอมมากินที่ร้านอาหารของผมซักที ตอนนี้คุณมาแล้วและคุณคงกลับไปบอกเขาได้แน่นอนว่าที่นี้วิเศษแค่ไหน ผมรับรองได้”เอียนพูดออกมาขณะเดินนำเขาทั้งสองคนตรงไปยังทางเชื่อมไปสู่ห้องอาหารที่ประดับไปด้วยแสงสีส้มสวยพร้อมกับช่อดอกได้ส่งกลิ่นหอม ภายในห้องถูกกั้นที่ส่วนตัวไว้ด้วยที่กั้นสูงถึงระดับสายตา เป็นซี่ไม้ไผ่พร้อมกับดอกไม้ที่ประดับอยู่ตรงมุม มีเปียนโนหลังหนึ่งอยู่ตรงกลางห้องพร้อมกับคนเล่นที่บรรเลงเพลงช้าๆ และเขายิ่งรู้สึกตื่นนเต้นมากขึ้นไปอีกเมื่อรู้สึกถึงมือหยาบอบอุ่นของคริสที่เอื่อมออกมาจับมือของเขาเอาไว้พร้อมกับร้อยยิ้มที่ทำเอาเขาแทบจะลงไปกองกับพื้นเพราะความอาย

 

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่เอียนออกไปแล้วโดยที่ทิ้งบริกรสาวไว้คอยบริการพวกเขา ดวงตากลมโตมองดูรายการเครื่องดื่มที่อยู่ในมือสลับกับรายการอาหารแนะนำที่วางอยู่ใกล้ๆ โอเค...นี่มันบ้ามากๆเพราะเขาไม่รู้เลยว่าจะสั่งอะไร แถมพอเห็นราคาแล้วเขายิ่งรู้สึกว่าอยากจะกลับไปทานอาหารของที่พักเป็นไหนๆ แถมมองดูบรรยากาศรอบๆตัวที่ทำเอาเขาตื่นเต้นพออยู่แล้ว ยังมีหนุ่มหล่อที่นั่งยิ้มให้เขาเมื่อคริสรู้สึกว่าเขากำลังมองอยู่ ตอนนี้เขาแทบไม่ได้ยินอะไรเลยนอกจากเสียงหัวใจที่เต้นถี่จนเขากลัวว่ามันจะหลุดลงมาบนโต๊ะ เขาเลยตัดสินใจหยิบน้ำเปล่าขึ้นมาดื่มเพื่อรวบรวมสติ

 

 

 

“นายอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมทอม?”เขาเงยหน้าขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงคริสถามก่อนจะอ้าปากเล็กน้อยเพื่อพยายามตอบ แต่ก็หุบลงไปอีกเพราะรายชื่ออาหารที่ยาวเหยียดจนเขาตาลาย เขาไม่รู้จะสั่งอะไรดี...

 

 

 

“ผมไม่รู้สิครับ..”เขาพูดออกมาในที่สุดขณะส่งยิ้มแห้งๆไปให้คริส ซึ่งเจ้าตัวก็ขำออกมาเล็กน้อยทำให้เขายิ่งรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรขายหน้าออกไปอีกแล้ว

 

 

 

“แล้วเครื่องดื่มล่ะ?”คริสถามออกมาอีกซึ่งเขาก็หันมามองดูเมนูเครื่องดื่มที่มันดูจะยาวไม่แพ้กัน มีแต่รายการไวน์อะไรเยอะแยะไปหมด เขาชอบไวน์น่ะ แต่ไม่ถึงขนาดจะแยกอะไรพวกนี้ได้หมดหรอก บางขวดไม่ใช่ภาษาอังกฤษด้วยซ้ำ!

 

 

 

“ผม...เอ่อ...แล้วแต่คุณเลยครับ”สายตาคมมองดูคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยอารมณืที่บอกไม่ถูกนัก ทอมดุไม่คุ้นเคยกับสถานที่แบบนี้เท่าไร นั่นยิ่งทำให้ทอมดูเหมือนกับลูกแมวตัวเล็กที่ทำอะไรไม่ถูกเมื่ออยู่ดีๆถูกอุ้มขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะ ทอมดูน่าเอ็นดูมาก ดูน่ารัก ดูน่าฟัดอย่างสุดๆ เขาไม่อยากขัดใจทอมเลยแม้แต่น้อยอย