[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#7 Trickster

posted on 19 Sep 2013 19:12 by rasmason2 in Fiction directory Fiction, Entertainment

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

********************************

 

 

 

 

เขาบ้าไปแล้วแน่ๆ นั่นคือสิ่งที่ทอมคิดบอกตัวเองมาตลอดในช่วงหลายวันมานี้ เขาและคริสรู้จักกันมาถ้านับรวมวันนี้ละก็...25วัน แต่ถ้านับหลังจากการที่เขาบังคับให้คริสคบด้วยละก็ จะเป็นแค่20วันเท่านั่น อีกเพียงสิบวันเขาและคริสก็จะหมดเรื่องที่จะต้องคุยกัน เขาจะต้องหาทางแสดงให้เหมือนกับเขาลบคลิปบ้านั่นไป แต่ทำไมก็ไม่รู้...ในใจเขาค่อนข้างเจ็บพอสมควรในยามที่เห็นคริสกำลังอี้อ่อกับสาวๆทั้งที่ปกติคริสก็เป็นคนจำพวกแบบนั่นอยู่แล้ว เขาไม่รู้ตัวว่าตั้งแต่เมื่อไรกันที่การไปหาที่เงียบๆซ้อมไวโอลินจะต้องเป็นที่ที่เขาสามารถเห็นพวกชมรมอเมริกันฟุตบอลซ้อมได้ด้วย เขาเสียใจทุกครั้งที่คริสว่าเขาต่างๆน่าๆ ทำตัวนิสัยเสียและกวนโมโหคริสได้ยากลำบากขึ้นทุกที เพราะในใจมันอยากทำดีกับคริสเสียมากกว่า ไม่กล้าหลบตาคมกริบที่มันมองมายังเขา เกลียดรอยยิ้มหล่อร้ายกาจนั่นเพราะมันทำให้เขารู้สึกเหมือนจมน้ำ

 

 

ทุกอย่างมันเลวร้ายขึ้นในทุกๆวันจนเขาเริ่มรู้แล้วว่ามันอาจจะแย่จริงๆก็ได้หากว่าเขาเกิด...ความรู้สึกที่ไม่ควรอย่างยิ่ง เขาไม่รู้ว่าไอ้คนประเภทนั่นจะเป็นคนที่ทำให้เขาหวั่นไหวได้ยังไง และเขาค่อนข้างพยายามบอกตัวเองในทุกครั้งว่าเขาคิดไปเองแน่ๆ คริสทั้งหยาบคาย ใจร้าย เจ้าชู้ นิสัยเสีย วางอำนาจ ชอบใช่กำลัง ดูถูกคนอื่น หลงตัวเอง ทุกๆอย่างที่มันแย่มากๆอยู่ในตัวชายหนุ่มตัวสูง เขาไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี ถ้าหากว่าคริสรู้ว่าเขาเกิดมีความคิดแบบนั่นจริงๆละก็ ได้โดนล้อไปเป็นชาติแน่ๆ อีกอย่างหนึ่ง....คริสไม่ได้ชอบผู้ชาย แม้จะเป็นพวกที่ไม่ปฏิเสธก็เถอะแต่คริสก็ยังชอบผู้หญิง และเขาเป็นผู้ชายทั้งตัว ต่อให้คริสนิสัยดีราวกับเทพบุตรมาเกิดก็ยังคงเป็นไปไม่ได้อยู่ดี ทอมถอนหายใจน้อยๆแล้วตัดสินใจหยิบหนังสือมาใส่กระเป๋า มันใจแน่นอนว่าเขาอ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่ตัวเดียว ในหัวมันมีแต่ใบหน้าหล่อๆนั่นลอยไปลอยมาจนเขาจะประสาทเสียอยู่แล้ว คิดว่าออกจากห้องสมุดแล้วกลับไปที่หอพักเพื่อนซักงีบคงจะดีกว่า

 

 

ชายหนุ่มสะพายกระเป๋าแล้วรีบสาวเท้าออกมาจากห้องสมุด มองสำรวจรอบๆเพราะเขาค่อนข้างมั่นใจว่าเย็นนี้อาจจะมีการแข่งอะไรซักอย่าง เขาเห็นกลุ่มเชียร์รีดเดอร์กำลังซ้อมอย่างแข็งขันอยู่ใกล้กับลานกว้าง เขาจำได้ว่ามีสาวคนหนึ่งที่เขาเคยแอบชอบตอนปีหนึ่งอยู่ แต่เธอค่อนข้างจะเด่นพอสมควรเขาก็เลยอกหักทั้งๆที่ยังไม่ได้บอกอะไรออกไป จนถึงตอนนี้เขาก็คิดว่าเธอยังน่ารักอยู่เหมือนเดิม ชายหนุ่มสะบัดหัวน้อยๆเพื่อไล่ความคิดแปลกๆแล้วรีบเดินต่อไปแล้วก็แทบจะชนเข้ากับใครซักคนที่เดินมา ยังดีที่อีกฝ่ายรั้งเขาไว้ทำให้เขาไม่ร่วงลงไป

 

 

“แค่สาวๆสะบัดกระโปรงโชว์ถึงกับเดินไม่เป็นเลยหรือไง”เขาเงยหน้าขึ้นมองตามน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เขาคุ้นเคย มองใบหน้าคมที่ยกยิ้มมาให้เขา บางอย่างมันทำให้อาการเขากำเริบอีกแล้ว หัวใจของเขา...มันเต้นถี่และแทบจะเหมือนเสียงกลอง พยายามบังคับตัวเองอย่างเต็มที่เหมือนทุกทีที่มองดวงตาคมกริบสีฟ้าที่มันมองมายังตัวเขา

 

 

“โชคร้ายแต่วันที่เจอนาย”เขาแกล้งแบ้ปากน้อยๆ เห็นอีกฝ่ายเพียงแค่ถอนหายใจเท่านั่น

 

 

“แขนนายเป็นไงบ้าง”เขาแส่หน้าไปอีกทางเพื่อรวบรวมสติ เขาเกลียดมันมาก!!!!! เขาอยากจะตะโกนอัดใบหน้าหล่อๆนี้เหลือเกินว่าเลิกถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยแบบนี้ทุกครั้งที่เจอหน้าเขาได้ไหม มันกำลังทำให้เขาแทบจะขาดอากาศหายใจตายอยู่แล้ว เขาไม่รู้ว่าทำไมคริสถึงต้องทำดีกับเขาด้วย มันแย่มากและเขาไม่ต้องการ เพราะแค่นี้เขาก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

 

 

“ดี...หายแล้ว”เขาตอบในที่สุดแกล้งทำเสียงเป็นรำคาญที่สุด

 

 

“เดียวนี้ดูท่าทางจะไม่พยายามขัดขวางความสุขฉันแล้วน่ะ หมดอารมณ์ยั่วโมโหกันแล้วหรือไง?”คริสว่า

 

 

“ก็ดูนายจะมีความสุขกับการทำทุกอย่าง จะให้ฉันทำยังไงล่ะ”เขาหรี่ตาลงน้อยๆ

 

 

“นั่นสิน่ะ...นายบังคับให้ฉันไม่ไปปาร์ตี้เพื่ออ่านหนังสือสอบ ฉันก็ทำตาม...ให้นั่งทำรายงานฉันก็ทำ ไม่ให้ดอดขึ้นเตียงกับสาวๆฉันก็ทำ...อืม ฉันว่าทำตามที่นายบอกมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนัก เหมือนเราแลกเปลี่ยนกันมากกว่า”คริสบอกยิ้มๆและลดเสียงลง “...นายชอบฉัน ฉันก็ยอมเป็นแฟนกับนายแลกกับการที่ฉันได้ทำงานส่งเหมือนมีตารางงานเคลื่อนที่คอยเตือนให้ทำอะไร นายมีประโยชน์จะตาย”เขากลืนน้ำลายน้อยๆเมื่อคำว่าชอบมันหลุดมาจากปากของคริสอีกแล้ว เขาอยากจะอ้าปากปฏิเสธแต่มันเหมือนกับเขาทำไม่ได้เสียมากกว่า เลยได้แค่ถลึงตาใส่คริสเท่านั่น

 

 

“ฉันไม่ใช่ตารางงาน”เขาว่า

 

 

“ยังไงก็เถอะ เย็นนี้ฉันมีแข่งกับอีกมหาลัยหนึ่ง...เป็นการแข่งขันก่อนฤดูหนาวของกลุ่มC ครั้งนี้แข่งที่มหาลัยของเรา จะไปดูไหม”เขาแทบจะร้องออกมาเมื่อรู้สึกถึงท่อนแขนแข็งแรงที่แทบจะรั้งคอเขาไปใกล้ มันพาดอยู่ที่บ่าของเขาอย่างถือวิสาสะบังคับให้เขาเดินตามไปด้วย และเขาเพียงแค่พยายามควบคุมอารมณ์ไม่ให้เตลิดไปกับอ้อมแขนอุ่นๆของคริสในตอนนี้

 

 

“ทำไมฉันต้องไป”เขาว่าเสียงแข็ง

 

 

“ฉันลงแข่งด้วยน่ะทอม”คริสพูดต่อทำให้เขาเงียบ

 

 

“ใจคอจะไม่ไปเชียร์ฉันเลยหรือไง นายเป็นแฟนที่แย่เป็นบ้า”เขาหันหน้าหนีเพื่อซ้อนใบหน้าแดงๆและพยายามหาคำตอบไปด้วยในเวลาเดียวกัน

 

 

“นายควรจะไม่พอใจที่มีฉันบังคับให้นายยอมคบด้วยคริส”เขาขู่เสียงแข็ง และอีกฝ่ายเพียงแค่ยักไหล่เท่านั่น

 

 

“ไม่รู้...ฉันเริ่มเฉยๆแล้ว อยู่กับนายก็ดีไม่เยอะ ไม่เรื่องมาก ไม่วุ่นวาย...ในบางครั้ง จริงๆฉันว่ากับผู้ชายคงไม่เป็นไรมั่ง คืนนั่นฉันก็ว่ามีความสุขอยู่”คริสพูดอย่างไม่ค่อยแคร์ แต่เขาแคร์มาก...คืนนั่นพวกเขาไม่ได้มีอะไรกัน แถมคริสยังนอนกับสาวคนหนึ่งที่เดินออกจากห้องสวนทางกับเขาไป เขามั่นใจว่าคริสเองไม่ได้นึกถึงอะไรเลยแม้แต่เรื่องเดียว ก็แน่ละเขาจะไปวุ่นวายอะไรได้เพราะเขาเป็นแฟนปลอมๆ หลบซ้อน และไม่มีใครรู้เรื่องนี้ คริสเองก็คงเห็นเขาเป็นแค่ตารางงานอย่างที่เจ้าตัวว่า แม้จะฝืนใจแต่ถ้าทำยังไงคริสก็ได้ประโยชน์อยู่ดี จนบางครั้งมันเป็นแค่ข้ออ้างของเขาในเรื่องคลิปที่ไม่มีอยู่จริงว่าเขาอยากให้ไม่พอใจ

 

 

“ฉันไม่อยากเป็นแฟนกับนายนักหรอก แค่บังเอิญว่าอยากดัดนิสัยเสียๆของนายให้มันดีขึ้นก็เท่านั่นเอง หมั่นไส้คนแบบนาย”เขาบอก


 


“แล้วถ้าฉันดีขึ้นแล้วนายจะทำไงต่อ”คริสถามอีกและเขาทำได้แค่เงียบลงไปก็เท่านั่น

 

 

“จะเลิกยุ่งกับฉันหรือไง? ยอมรับเถอะน่าว่านายชอบฉัน เวลาที่เราคบกันมันเหลือไม่มากแล้วน่ะทอม ใช่ให้มันคุ้มๆหน่อยสิ”ทอมเพียงแค่เงยหน้ามองอีกฝ่ายนิ่ง กับคำพูดที่มันทำให้เขารู้สึกโหวงๆในใจเหมือนกัน

 

 

“ฉันลืมไปว่าเรามีเวลาจำกัดด้วย อีก10วันฉันก็จะไปให้พ้นหน้านาย อดดีใจไม่ได้เลยสิน่ะ”เขาเผลอกระแทกเสียงไปอย่างโกรธๆแต่ความรู้สึกบางอย่างมันกลับมากกว่านั่น เหมือนกับเขากำลังน้อยใจในเรื่องไม่เป็นเรื่อง และเขาคิดว่าตัวเองเผลอแสดงท่าทางงี่เง่าออกไปก็จากสายตาคมกริบที่มันมองตรงมาทางเขาอย่างไม่แน่ใจ

 

 

“นายพูดเหมือนกับว่าแคร์จริงๆงั้นและ”คริสว่าและเขาไม่ตอบคามนั่น ดันท่อนแขนอีกฝ่ายออกไปจากไหลด้วยความรู้สึกที่หากหลาย

 

 

“ใครแคร์?? ทำไมฉันต้องสนใจว่านายจะรู้สึกยังไง ฉันละไม่ได้อยากจะเจอหน้านายเลยคริส”เขาบอก ทำให้สายตาคมดูจะแข็งกร้าวขึ้น

 

 

“อย่างน้อยฉันก็พูดดีๆน่ะทอม ครั้งนี้ฉันไม่ได้มาหาเรื่องอะไรนาย”คริสว่าเสียงแข็ง

 

 

“ดี! ถ้ามันไม่มีเรื่องจำเป็นก็ดี มันเสียเวลา...มีอะไรอีกหรือเปล่า”เขาเห็นคริสถอยหายใจยาวอย่างเหนื่อยใจสุดๆกับเขา บางอย่างมันทำให้เขายิ่งรู้สึกแย่เข้าไปอีกเมื่อชายหนุ่มขยับถอยห่างออกไป สายตาคมกริบสีฟ้ามันมองมาที่เขาด้วยแววไม่เข้าใจราวกับเขากำลังทำตัวงี่เง่า ราวกับพวกเขากำลังทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

 

 

“ไม่มีไร ขอโทษที่รบกวนแล้วกัน”เขาบอกได้เลยจากเสียงทุ้มต่ำที่ฉายแววเหนื่อยใจออกมาอย่างเต็มที่ เป็นครั้งแรกที่คริสใช่น้ำเสียงแบบนี้มันทำให้เขาหันไปมองที่ด้านหลังแต่ก็เห็นเพียงแค่แผ่นหลังหว้างที่เดินจากไปก็เท่านั่น

 

 

ครึ่งวันนี้เขาแทบไม่เป็นอันทำอะไรเลยแม้แต่น้อย เขาไม่มีสมาธิ เขาหงุดหงิดและอารมณ์ไม่ดีอย่างมาถึงมากที่สุด เขาไม่ได้อยากจะทะเลาะกับคริสซักหน่อย อันที่จริงพวกเขาไม่ได้มีเรื่องอะไรให้ทะเลาะกันด้วยซ้ำ ท่าทีเย็นชากับคำพูดแดกดันต่างๆน่าๆถ้าเป็นเมื่อก่อนหน้านี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติ แต่บางอย่างทำให้เขารู้สึกว่ามันแย่กว่านั่น เหมือนเขากำลังทะเลาะกับคนที่เขาแคร์มากๆและมันไม่ดีเลยจริงๆ เขาเดินไปดูกระจกในห้องน้ำทำให้เห็นว่าเขาค่อนข้างหน้าซีดเล็กน้อยและดูเหมือนพวกใกล้ตายจริงๆ จริงๆแล้ววันนี้เขาว่าเขาทำตัวไม่มีเหตุผลเอามากๆ คริสเองก็ไม่ได้หาเรื่องอะไรเขาเลย แต่เขาต่างหากที่ทำตัวแบบนั่น คริสเองอาจจะชวนเขาไปดูการแข่งขันก็ได้ละมั่ง...เขาไม่ใช่ว่าไม่อยากไปแค่ว่าไม่รู้จะไปทำไมต่างหากละ ในเมื่อเป็นอะไรก็ไม่ได้เป็น เพื่อนก็ยิ่งไม่ใช่

 

 

ทอมออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพอิดโรยนิดๆ เขามองไปยังเสื้อแจ็กเก้ตสีเข้มของเขาที่พาดไว้บนเตียง ชั่งใจอยู่ว่าจะออกไปดูการแข่งดีไหมใจหนึ่งก็อยากไปแต่ใจหนึ่งก็ตะโกนบอกว่าไม่ต้องไปในเมื่อมันไม่เกียวอะไรกับเขาเลย ทอมเม้มปากน้อยๆอย่างพยายามใช่ความคิด นึกถึงใบหน้าคมและรอยยิ้มหล่อๆนั่นกับสีหน้าผิดหวังในตอนที่เขาแกล้งพูดจาร้ายๆใส่ แค่ลองเฉียดไปดูซัก5นาทีคงไม่เป็นไรมั่ง ชายหนุ่มถอนหายใจอีกรอบและคว้าแจ็กเก้ตหนังขึ้นมาใส่

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

เจ้าของร่างสูงใหญ่ในชุดเต็มยศสีแดงดำกำลังเดินอย่างไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมในการแข่งเท่าไร ตอนนี้เขานั่งอยู่ข้างสนามระหว่างที่ถ