[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]#9 Trickster

posted on 23 Sep 2013 19:45 by rasmason2 in Fiction directory Fiction, Entertainment

 

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

 

********************************

 

 

 

 

 

 

ทอมไม่ได้เจอคริสมามากกว่า4วันแล้ว เขากำลังหลบหน้าชายหนุ่มตัวสูงนับตั่งแต่วันนั่น วันที่เขาเผลอใจไปทำเรื่องแบบนั่นจนได้ มันทำให้เขาโกรธและเสียใจจนทำใจจะไปเจอใบหน้าหล่อๆนั่นอีกไม่ได้ เขาไม่อยากเจอคริสอีกแล้ว มันทำให้เขาเสียใจและอยากจะร้องไห้ทุกครั้งที่นึกถึงชายหนุ่มตัวสูง เขาเองไม่ได้สำคัญอะไรเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่คนๆหนึ่งที่สุดท้ายก็ยอมขึ้นเตียงกับคริส เหมือนๆกับคนอื่นๆไม่มีอะไรพิเศษมากไปกว่านั่น...ต่างจากสิ่งที่อยู่ในหัวเขาโดยสิ้นเชิง เขามั่นใจว่าเขาชอบคริสเอามากๆ ยิ่งนึกถึงเวลาที่อีกฝ่ายกอดเขาไว้แน่นในตอนนั่น มันก็ยิ่งทำให้หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะจนเจ็บไปหมด อยากจะบอกให้อีกฝ่ายรู้แต่มันไม่มีทางทำได้เลยซักนิด เขาแค่กำลังกลัว กลัวว่าถ้าหากพูดออกไปอะไรต่างๆมันจะแย่ลงและแย่ลง

 

 

คริสไม่ได้รักเขา ไม่ได้มีแม้แต่ความชอบ...เขามั่นใจว่าคริสเองก็เพียงแค่รู้สึกสนุกที่คอยแกล้งเขาก็เท่านั่น เขาแทบจะลืมไปแล้วว่าเพราะอะไรเขาถึงได้รู้จักกับชายหนุ่ม เรื่องในตอนนั่นถ้าเพียงแต่เขารู้ว่ามันจะลงท้ายด้วยเรื่องแบบนี้เขาสาบานได้ว่าเขาจะไม่มีทางไปวุ่นวายกับพวกอเมริกันฟุตบอลเด็ดขาด เขาพยายามลืมใบหน้าของคริสและจดจ่อเพื่อจะทำอะไรที่เขาน่าจะทำค้างไว้อยู่ให้สำเร็จ ดองตาสีสวยหลุบลงต่ำน้อยๆเพื่อมองหนังสือที่วางอยู่ตรงหน้า มันไม่ได้ทำให้เขามีสมาธิพอจะอ่านเลยซักนิด เพราะเขาคิดถึงแต่เรื่องของคริสจนเขาไม่รู้ว่าจะเอามันออกจากหัวยังไง ความผิดพลาด...มันคือสิ่งที่เขาแทบจะตะโกนอยู่ในหัวตลอดเวลาเพื่อบอกให้เขาเลิกมี”ความหวัง” ที่มันดันมีขึ้นมาเยอะมากๆหลังจากครั้งนั่น แน่นอนว่ามันไม่มีทางเป็นจริงไม่อย่างนั่นคริสจะเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้าทำไมหากชายหนุ่มรักเดียวใจเดียวกับคนที่มีเซ็กซ์ด้วยกันเช่นเขา มันก็แค่ไม่ต่างกับคู่นอนแค่ข้ามคืน

 

 

ดวงตาสีเขียวสวยปิดลงช้าๆกับความรู้สึกบีบรัดในอกที่ดูจะมากขึ้นทุกที เขากลัว กลัวว่าคริสจะเบื่อและหายไปจากชีวิตเขาจริงๆ เขาสาบานได้ว่าเขาทนไม่ได้แน่นอนหากว่าเห็นคริสในวันพรุ้งนี้กำลังอีอ้อกับสาวคนอื่นและมองเขาเพียงหางตาเท่านั่น...แต่ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว อีกไม่กี่วันก็จะหมดสัญญางี่เง่านั่นและเขาก็ไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องวุ่นวายกับชายหนุ่มอีก ไม่มีเรื่องอะไรที่จะกล้าเข้าไปเจอหน้าด้วยกันอีกครั้ง เขาควรจะพยายามตัดใจตั้งแต่ตอนนี้ก่อนที่มันจะเจ็บมากขึ้นกว่านี้...

 

 

อย่างน้อยๆสู้ให้มันจบๆไปกับสัญญานั่นดีกว่า เขาจะไม่ไปเจอหน้าคริสอีกแล้ว จะได้ไม่นึกถึงเรื่องอื่นๆที่มันอาจจะทำให้อะไรๆแย่ยิ่งกว่านี้ก็ได้ เขาไม่อยากได้ยินคำพูดดูถูกอะไรที่มันไม่จำเป็น...ไม่จำเป็นที่เขาต้องรู้และเขาไม่แน่ใจว่าเขาจะทนได้แค่ไหน ทอมถอนหายใจยาวเหยียดพยายามไม่ร้องไห้ออกมาเพราะตอนนี้มันแรงบีบในใจเขามันมากเหลือเกิน ชายหนุ่มรุ้สึกร้อนฝ่าวบริเวณขอบตาจนเผลอตัวเงยหน้าขึ้น ความรักที่มันไม่สมหวังและไม่ควรมีแบบนี้มันแย่มากจริงๆ

 

 

“...เฮ้ทอม..”เขารีบกระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่หมดน้ำตา เสียงเพื่อนร่วมห้องของเขาทำให้เขาแทบจะสติกระเจิงไป ตามด้วยร่างกายสูงใหญ่ของอีกคนที่เดินเข้ามาใกล้อย่างเป็นห่วงเป็นใย

 

 

“นายโอเคน่ะ? ร้องไห้หรือ??”เขาหันมามองสบดวงตาคมสีฟ้านิดๆ

 

 

“เปล่า...วันนี้นายเลิกงานเร็วจัง นี่พึ่งจะ6โมงกว่าๆเอง”เขาพูดพยายามแส่หน้าไปทางอื่นเพื่อหลบมือของสตีฟที่เอื่อมมารั้งเขาให้เขาเงยหน้าขึ้นมามองดีๆ

 

 

“ฉันไม่ได้ไป นายร้องไห้แน่ๆทอม...เกิดอะไรขึ้น?”

 

 

“ฉันเอ่อ...รู้สึกไม่ดีนิดหน่อย”เขาตอบในที่สุด มองใบหน้าที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นห่วงสุดๆของชายหนุ่ม มันไม่ดีเลยที่ทำให้เพื่อนของเขาดูจะเป็นกังวลขนาดนี้ แม้ว่าตอนนี้เขายังรู้สึกอยากจะร้องไห้อยู่ก็ตามทีเถอะ

 

 

“งั้นวันนี้เราออกไปหาอะไรดื่มกันไหม? นายหยุดอ่านหนังสือซักวันหนึ่ง แล้วไปร้านกาแฟกัน”สตีฟยิ้มน้อยๆให้เขา เป็นรอยยิ้มอบอุ่นแบบที่อีกฝ่ายมอบให้เขาเสมอ

 

 

“เค...ได้”เขายิ้มออกมานิดๆให้ชายหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

ทอมกระชับเสื้อโค๊ทที่ใส่ออกมาให้ดีมากยิ่งขึ้น อากาศข้างนอกหนาวมากในช่วงนี้ และมันดูเหมือนจะหนาวเข้าไปใหญ่ในเมื่อเขากำลังรู้สึกแย่อย่างที่สุด เขาไม่เคยเข้าไปเฉียดสนามซ้อมรวมทั้งไม่ไปซ้อมดนตรีแถวๆนั่นด้วยซ้ำ เขาไม่อยากเจอหน้าคริสเพราะมันทำให้เขาเจ็บ ดวงตาสีเขียวสวยมองขึ้นไปยังท้องฟ้ามืดสนิทที่ด้านบน พยายามไม่คิดมากให้ตัวเองร้องไห้ออกมา ตอนนี้เขาอยู่กับสตีฟและมันไม่น่าจะดีหากว่าจู่ๆเขามาร้องไห้ในตอนนี้ แน่นอนว่าสตีฟคงจะกลับมาคาดคั้นเขาอีกรอบแน่นอน

 

 

“...ทะเลาะกับแฟนหรือทอม?”เขาหันไปมองใบหน้าอีกฝ่ายและยิ้มออกมาน้อยๆ

 

 

“เปล่า...จะไปทะเลาะกับใครละ ฉันไม่มีแฟนมาตั้งสองปีแล้ว”เขาถอนหายใจน้อยๆพยายามปรับอารมณ์สุดๆ และมันทำให้อีกฝ่ายยิ้มนิดๆ

 

 

“ช่วงนี้นายไปไหนมาไหนบ่อยๆนิทอม มองโทรศัพท์ตลอด ตอนฉันไม่อยู่มีคนบอกด้วยว่ามีคนมาหานายถึงที่ห้อง ไม่ใช่แฟนแล้วจะเป็นใคร ไม่แนะนำให้ฉันรู้จักมั่งเลย”เขายิ้มนิดๆเมื่อรู้สึกถึงท่อนแขนแข็งแรงที่รั้งเขาเข้าไปโอบน้อยๆ

 

 

“ไม่หรอกสตีฟ...ฉันนอกใจนายไม่ได้หรอก”เขาแกล้งพูดยิ้มๆ

 

 

“...ดีขึ้นแล้วใช่ไหม”เขาเงียบลงไปกับคำพูดที่เจือแววเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด เขาหลุบตาลงต่ำน้อยๆเพื่อใช่ความคิด

 

 

“ดี...ดีแล้ว”เขาว่า

 

 

“สรุปแล้วนายทะเลาะกับแฟนจริงๆด้วย”ชายหนุ่มผมทองพูดและเขาไม่ตอบอะไรในคำพูดนั่น“ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นกังวลจริงๆน่ะทอม นายดูแย่ลงมากในช่วงสามสี่วันมานี้ นายเองก็รู้ว่าฉันค่อยช่วยเหลือนายตลอด นายปรึกษาฉันได้ทุกอย่างนายก็รู้”สตีฟว่า

 

 

“นายเคยรักใครทั้งที่ไม่ควรไหมสตีฟ...แบบว่า เพื่อนสนิทหรือคนที่รู้อยู่แล้วว่ามันจะไม่สมหวัง”เขาพูดเสียงเ