[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Spe Trickster

posted on 27 Sep 2013 11:40 by rasmason2 in Fiction directory Fiction, Entertainment

 

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 

 

********************************

 

 

 

 

 

 

 

 

จีนขอฝากเพจค่ะ https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

 

เข้าไปกดไลท์ กดแชร์ และพูดคุยกันได้นะค่ะทุกคน

บางทีจีนอาจจะเอานิยายไปลงแล้วมาลงที่บล็อกต่อจากในเพจก็ได้ หรืออาจจะมีฟิคสด อิอิอิอิ

ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะทุกคน

หวังจริงๆว่าจะเข้าไปหาและทักทายกัน รักน่ะจุ๊บๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คริสยันตัวขึ้นน้อยๆหลังจากที่วันนี้เขาได้มีโอกาสมาเยี่ยมทอมที่บ้านอีกครั้งหนึ่ง หลังจากวันนั่นสุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ขอค้างคืนที่บ้านทอมเพราะถูกเรียกตัวให้กลับไปซ้อมที่มหาลัย แม้ว่าจะไม่อยากไปเลยซักนิดก็เถอะ หลังจากนั่นทุกอย่างดูจะผ่านไปด้วยดีมากๆจนเขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ามันจะดีเกินไปหรือเปล่า ทอมค่อนข้างใจดีและไม่กวนประสาทเขาแล้ว ใจเย็นและยิ้มง่ายจนเขาเริ่มรู้สึกว่าหลงรักทอมมากขึ้นทุกที มีแต่ตัวเขาเองเนี่ยและที่ทอมลงความเห็นว่านิสัยแก้ยากมาก เขาไม่เข้าใจเลยว่ามันแก้ยากตรงไหน...เขาไม่เคยเฟริสใครเลยตั้งแต่คบกับทอม มีก็แค่แซวสาวๆกับเพื่อนขำๆเท่านั่น ไม่เคยแอบดอดไปมีอะไรกับใครด้วยซ้ำ และไม่มีปัญหาในการนอกใจอย่างที่ทำให้เขาเลิกกับแฟนคนก่อนๆมาเลย

 

 

เขารักทอมมากและทอมก็รักเขา มันทำให้ตอนนี้ชีวิตเขามีความสุขสุดๆถ้าไม่นับเรื่องที่ว่าเพื่อนๆเขาแม้ว่าจะเริ่มมีคนรู้บ้างแล้วว่าเขาคบกับ”ผู้ชาย”อยู่แต่ก็ไม่มีใครแสดงท่าทีอะไรออกมา อาจจะเป็นเพราะว่าเขายังคงปฏิบัติตัวเหมือนเดิมและไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง เขาก็แค่ชอบทอมแต่ยังมองก้นงอนๆของสาวๆเมื่อถูกเพื่อนๆบังคับให้มอง เขาไม่ได้เจ้าชู้แล้วแน่นอนล้านเปอร์เซน เขาค่อนข้างรู้สึกดีที่ไม่ต้องคอยพยายามปิดบังอะไรมากนัก แค่ว่าไม่พูดแต่ถ้ามีคนถามก็แค่บอกไปก็เท่านั่นและ...ไม่มีใครกล้าถามอะไรเขาแม้แต่นิด

 

 

 

 

ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าบ้านของทอมพร้อมด้วยขนมอบจากคุณแม่ของเขา ตอนนี้เขาอยู่ในชุดที่ค่อนข้างใส่มาดีเป็นพิเศษเพื่อโอกาศที่ดี วันนี้เป็นวันแรกที่เขาจะได้มาดินเนอร์กับครอบครัวของทอมแบบชนิดที่ว่าพร้อมหน้าพร้อมตา เขายังไม่เคยเจอพ่อของทอม...นั่นอาจจะเป็นปัญหาหรือเปล่าเขาไม่แน่ใจเท่าไรนักนี่สิ บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้เพราะเขาเคยถามทอมไปตรงๆเลยว่าที่บ้านของทอมคิดยังไงในเรื่องนี้ และทอมเองก็บอกว่าพ่อแม่เขาโอเคในเรื่องที่ว่าเขามีแฟนเป็นผู้ชาย และเขามั่นใจว่าปฏิกิริยาของพ่อแม่ทอมอาจจะไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนักเพราะเขาไม่เคยมาทานอาหารอย่างเป็นทางการที่บ้านของทอมเลย

 

 

 

 

มือหยาบเอื่อมออกไปกดกริ่งที่ประตูอีกครั้ง ทำใจให้สงบสุดๆเมื่อได้ยินเสียงอะไรบางอย่างและในที่สุดประตูก็เปิดเหวี่ยงออก เขาฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นใบหน้าของทอม อีกฝ่ายยิ้มให้เขานิดๆและขยับตัวหลบทำให้เขาเห็นว่าคุณแม่ของทอมกำลังวุ่นวายอยู่กับการจัดดินเนอร์ เขากระซิบเบาๆว่าวันนี้ทอมน่ากินแค่ไหนแล้วก็ได้รับสายตาเขียวปั้ดในเชิงว่าให้เขาเงียบเมื่อคุณแม่ของทอมรีบถลามาหาเข้า

 

 

“คริส...เหนื่อยไหมจ้ะวันนี้”เขาก้มลงกอดทักทายแม่ของทอมตามด้วยจูบแก้มเธอเบาๆเมื่อเธอกอดเขา

 

 

“เยี่ยมครับ”เขาตอบยิ้มๆและเดินตามทั้งสองคนเข้ามาในบ้าน มองอาหารที่จัดไว้อย่างดีและเริ่มคิดแล้วว่ามันน่ากินจริงๆเสียด้วย อยากจะลองทานอาหารกับทอมแล้วก็ครอบครัวมาตั้งนานแล้ว ชายหนุ่มยิ้มให้ทอมน้อยๆเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบว่าทอมกำลังมองเขาอยู่ มองสบดวงตาสีเขียวสวยจนกระทั่งมันขยับหลบสายตาเขาในที่สุด จริงๆแล้วเวลาเขินทอมน่ารักมากและเขาค่อนข้างชอบมากเสียด้วย

 

 

 

 

“รอแม่แปปนะจ้ะคริส ตอนนี้กำลังรอเนื้ออบอยู่เลย”เธอบอกและรีบเดินกลับไปยังห้องครัว เปิดโอกาสให้เขารีบแทรกตัวเองเข้าไปหาทอมที่กำลังยืนวางแก้วน้ำอยู่ แม้ว่าทอมจะทำเป็นไม่เห็นเขาแต่เขาก็รู้ว่าทอมกำลังรอดูว่าเขาจะทำอะไรต่อไป

 

 

 

 

“ทอม...”เขาเรียกเสียงเบา

 

 

 

 

“อะไรคริส?”อีกฝ่ายตอบแม้จะยังไม่หันมามองหน้าเขา มันทำให้เขาเหลือบมองแผ่นหลังขอองคุณแม่ทอมที่ก้มๆเงยๆอยู่ห่างออกไป ขยับตัวเข้าไปใกล้ทอมมากยิ่งขึ้นจนเห็นว่าชายหนุ่มหยุดนิดหนึ่งเมื่อในที่สุดเขาก็แทบจะมายืนประกบอยู่ที่ด้านหลัง

 

 

 

 

“ให้ช่วยไหม..”เขาแกล้งบอกเสียงต่ำ และทอมก็ยังคงทำเป็นไม่สนใจเขาอยู่ สายตาคมกริบเหลือบมองดูคุณแม่ของทอมอีกครั้งพลางขยับตัวมาทำเป็นเท้าโต๊ะที่อยู่ใกล้ๆ

 

 

 

 

“สนใจฉันหน่อยสิทอม”เขาไล่นิ้วยาวแข็งแรงลงบนเอวคอด เห็นทอมชะงักและหันมามองเขาด้วยสายตาคาดโทษน้อยๆ พยายามเอี้ยวตัวหลบแต่ก็ไม่ได้มากนักเมื่อเหมือนว่าคุณแม่ของทอมจะหันมาและเขาอ่านมันได้จากสายตาของทอมที่แกล้งทำเป็นกลับมามองซ้อมและมีดในมือ

 

 

 

 

“แม่ฉันฝากถามมาว่าอาทิตย์นี้นายจะไปเที่ยวกับพวกเราไหม?”เขาพูดเอ่ยๆแม้ว่าจะยังเนี่ยนไล่นิ้วไปตามเอวคอดและค่อยๆแง้มชายเสื้อขึ้นมาเพียงเล็กน้อย มองต่อลงมายังผิวเนื้อขาวเนียนก่อนจะค่อยๆไล่นิ้วลูบเบาๆผมผิวของทอม

 

 

 

 

“...นายช่วยสังเกตหน่อยได้ไหมว่าแม่ฉันยืนอยู่ห่างไปแค่นั่นเอง คริส”เขาหัวเราะน้อยๆเมื่อเห็นทอมขยับมากระซิบเสียงเบา ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นและเขาไม่สนใจ

 

 

 

 

“จริงๆปล่อยพ่อกับแม่ฉันไปเที่ยวแล้วเรามาสวีตกันดีกว่าดีไหมทอม”เขาพูดอีกแกล้งทำเป็นไม่สนใจอีกฝ่ายเมื่อเขาจงในไล่ผ่ามือขึ้นสูงไปอีกจนทอมสะดุ้งหลบเพราะชายเสื้อมันเลิกขึ้นมา เขาขำน้อยๆเมื่อทอมแทบจะสบทใส่หน้าเขา พร้อมกับมองไปทางคุณแม่อย่างเลิกลักจนเขาอดเลียริมฝีปากไม่ได้

 

 

 

 

“ถ้านายไม่หยุดทำแบบนี้ฉันจะไม่ไปกับนายนะคริส”ทอมหรี่ตาน้อยๆและเขาเพียงแค่แกล้งยกมือขึ้นมาอย่างยอมแพ้ ขยิบตานิดๆให้ทอมราวกับกำลังวางแผ่นอยู่ในหัว

 

 

 

 

“คุณแม่ครับ อาทิตย์หน้าผมพาทอมไปเที่ยวได้ไหมครับ เขาไม่ยอมไปเลยเขาบอกว่าให้ผมมาขอคุณแม่ให้ได้ก่อน”เขาแกล้งพูดเสียงหง่อยๆเห็นทอมตาโตขึ้นมาและอ้าปากราวกับจะเอาเรื่องที่เขาพูดอะไรแปลกๆออกไป

 

 

 

 

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ทอมไม่ไปหรือ? ไปเที่ยวกันเสียบ้างชีวิตวัยรุ่นดีจะตายไป”เธอตะโกนตอบกลับมาทำให้เขาหยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้

 

 

 

 

“แม่อย่าไปเชื่อคริสมากสิครับ เขาชวนผมไปเที่ยวบ่อยมาก”ทอมบอก พยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถเมื่อเขาแกล้งเบ้ปากและทำหน้าให้เศร้าสุดๆ แกล้งเอามือจี้เอวทอมน้อยๆพยายามให้ทอมหลุดขำออกมาให้ได้

 

 

 

 

“คริส...ไม่เอา..พอแล้ว..”ทอมกรั่วหัวเราะในลำคอเมื่อเขาออกแรงจี้เอวทอมรัวๆ จนได้รับกำปั้นที่ต่อยลงมาบนช่วงไหล่ให้เขาหยุด คริสตัดสินใจยันตัวขึ้นมาดีๆเมื่อเห็นว่าทอมเริ่มจะสู้เขากลับจริงๆ ยกยิ้มให้ทอมพยายามให้มันออกมาดูดีที่สุดและก็พอใจเอามากๆเมื่อทอมช้อนตาขึ้นมามองเขาและแส่หลบไปในที่สุด พร้อมๆกับใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อ

 


 

 

“...ออกไปเลยคริส นายอยู่ตรงนี้ฉันไม่มีสมาธิเลย”ทอมบ่นงุบงิบและมันทำให้เขาเริ่มรู้สึกว่าอยากจะแอบทำอะไรๆน่าสนใจกับคนตรงหน้าซะแล้วสิ

 

 

 

 

“คือฉันมีอะไรจะบอกทอม...”เขาเลียริมฝีปากนิดๆพลางหันกลับมามองคุณแม่ของทอมนิ่ง เธอกำลังก้มลงไปเปิดดูเตาอบเพื่อเช็คเนื้ออบ เขาหันมาอีกครั้งและกดจูบลงไปบนริมฝีปากของทอมอย่างรวดเร็วจนเห็นว่าอีกฝ่ายตาโตขึ้นมาอย่างตกอกตกใจ ปฏิกิริยาแบบนี้มันทำให้เขาเผลอยิ้มขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ เลียริมฝีปากน้อยๆราวกับอยากจะชิมรสหวานๆจากทอมอีกซักครั้ง มันทำให้เขาก้มลงไปยังริมฝีปากนุ่มๆนั่นอีกโดยไม่แม้แต่จะหันไปมองว่าคุณแม่ทอมมองอยู่ไหน

 

 

 

 

“...กลับมาแล้ว รถใครจอดอยู่ที่หน้าบ้านใช่ของคนที่จะมาวันนี้หรือเปล่าไดแอน”เขาแทบจะกระโดนออกมาจากทอมพอๆกับที่ทอมขยับตัวออกห่างจากเขา หัวใจเขาเต้นถี่เมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำของคนที่เขามั่นใจว่าเป็นพ่อของทอมแน่นอนล้านเปอร์เซน เขาหันกลับมาทำให้พบกับชายวัยกลางคนที่กำลังถอดเสื้อคลุมออกลวกๆแม้จะยังไม่เงยหน้ามองคนอื่นๆ

 

 

 

 

“เจมส์ คุณซื้อของมาหรือเปล่า..”แม่ของทอมชะโงกหน้ามาถามทำให้เจมส์พยักหน้า

 

 

 

 

“แน่นอนอยู่หลังรถ ทอมไปช่วยพ่อหน่อย...”อีกฝ่ายเงียบลงไปเล็กน้อยเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบว่าเขายืนอยู่ห่างออกไปไม่มากนัก ร่างสูงใหญ่ขยับตัวออกมาจากห้องครัวเพื่อเดินเข้ามาใกล้คุณพ่อของทอมมากยิ่งขึ้น รู้สึกประหม่าน้อยๆเมื่อเห็นเจมส์หรี่ตามองเขานิดๆ

 

 

 

 

“ผมคริสครับ คริส แฮมสเวิรธ์...มีสเตอร์ไฮเดสตัน”เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพสุดๆ เอื่อมมือออกไปเพื่อจับมืออีกฝ่ายและพ่อของทอมก็จับมือเขาแต่โดยดี

 

 

 

 

“เรียกว่าเจมส์เถอะ...”เขาแทบจะใจแป้วขึ้นมาเมื่อเจมส์พูดแค่นั่นและหันไปแขวนเสื้อหนาวต่อ เขาเผลอหันไปมองทอมและคุณแม่ของทอมเล็กน้อยทำให้เห็นว่าเธอทำปากพงาบๆบอกให้เขาช่วยเจมส์

 

 

 

 

“ผมช่วยยกของนะครับ คุณเจมส์”เขารีบพูดออกมาอีกครั้ง เห็นอีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองเขาอย่างวิเคราะห์ คุณพ่อของทอมเงียบไปพักหนึ่งแต่ก็ยอมพยักหน้าในที่สุด

 

 

 

 

“ดี...ตามมาสิ”เขายิ้มมอย่างเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ เดินตามอีกฝ่ายไปอย่างว่าง่ายสุดๆตรงไปยังรถยนต์ที่จอดอยู่ข้างนอก นึกขอบคุณตัวเองที่ครั้งนี้เขาจอดรถห่างออกไปเล็กน้อยและมันทำให้ไม่แกะกะรถของคุณพ่อของทอม

 

 

 

 

อากาศข้างนอกค่อนข้างหนาวและเขาเริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศบางอย่างที่แผ่ออกมาน้อยๆ เขาไม่รู้ว่าพ่อของทอมชอบเขาไหม? เขาดูไม่ออกและเขากำลังภาวนาให้ท่านชอบเขาด้วย คิดถึงความรู้สึกแบบนี้เขาแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะมาเจอบ้างกับตัว อย่างกับในละครยังไงอย่างงั้น ร่างสูงคิดขำๆแล้วก็ต้องสะบัดหน้าไล่ความคิดแปลกๆไปเมื่อเห็นเจมส์เปิดประโปรงหลังรถและมันทำให้เขารีบเข้าไปช่วยทันที ขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ขวางในยามที่ชายวัยกลางคนขยับหยิบถุงกระดาษออกมา มันทำให้เจมส์หยุดเพื่อมองหน้าเขานิ่งๆ

 

 

 

 

“...เบื่อหรือเปล่าไอ้หนุ่ม”เจมส์ถาม

 

 

 

 

“ไม่ครับ ผมแค่อยากช่วย”เขาบอกอีก

 

 

 

 

“พยายามเอาใจฉันให้ฉันชอบนายละสิ”เขาเห็นเจมส์พูดเสียงเบา “ทอมบอกว่านายเป็นเพื่อน แต่ฉันรู้ว่าพวกนายมีอะไรมากกว่านั่น...แค่มองแวบเดียวฉันก็รู้