[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#1 The choice

posted on 12 Oct 2013 09:49 by rasmason2 in Fiction directory Fiction, Entertainment

 

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิงนะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl

 

C : Chris H. X Tom H. 

      Liam H. X Ben C.

R : T

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

********************************

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมทองขยับตัวน้อยๆเพื่อขึ้นมานั่งดีๆ เลื่อนกระจกลงเล็กน้อยเพื่อมองสาวๆสองคนที่เดินผ่านไปให้ชัดๆ ยกยิ้มน้อยๆอย่างพอใจเมื่อเห็นกระโปรงเล็กๆนั่นเลิกขึ้นนิดๆยาวที่พวกเธอก้าวขึ้นทางข้ามเล็กๆแล้วก็ต้องรีบหันมาเมื่อถูกมือแข็งแรงของผู้เป็นน้องชายตีเข้าที่ไหล่ ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ผมทองสวยมัดอย่างลวกๆหันมาตามที่ถูกเรียก มองชายหนุ่มตัวใหญ่เกือบจะเท่าเขาแต่อายุน้อยกว่า แลมหันมามองเขาผ่านแว่นกันแดดและเขี้ยวหมากฝรั่งไปด้วยมันให้ความรู้สึกที่ดูกวนโอ้ยดีจริงๆ

 

 

“คริส...อยากเข้าคุกหรือไงมองเด็กอายุสิบห้าแบบนั่น”เขายักคิ้วเล็กน้อยแต่ไม่ตอบคำถามนั่น หันกลับมาสนใจข้างทางเหมือนเดิม เขาย้ายมาจากที่ออสเตเรียเพื่อมาอยู่กับน้องชาย...จะว่าแบบนั่นก็ไม่เชิง เขาย้ายมาช่วยงานน้อยและแชร์ค่าเช้าบ้านต่างหาก มองบ้านหลายๆหลังที่ดูสวยและต่างจากที่ออสเตเรียจริงๆ ดูอบอุ่นด้วยแสงแดดร้อนๆจนต้องใส่แว่นกันแดด ตัดผ่านต้นไม้หลายต่อหลายต้นที่ผ่านมาในระหว่างทางทำให้เขารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าที่นี้เป็นย้านที่พักที่ห่างจากเมืองมาอประมาณแต่ก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกแบบชนบทมากเกินไปจริงๆแล้วให้ความรู้สึกเป็นเมืองเลยเสียมากกว่า

 

 

“ท่าทางแบบนั่นดูไม่เหมือนพวกถูบังคับให้มาที่นี้เลยน่ะคริส”เขาหัวเราะเบาๆกับเสียงแซวของน้องชายตัวดีผมตังๆสีน้ำตาล

 

 

“ฉันอยากมาช่วยงานนายต่างหากคุณหมอผู้รักสัตว์ ฉันรู้ว่างานที่คลินิกค่อนข้างยุ่งพอสมควร เพื่อนนายเองก็อยากได้หมอเพิ่มไม่ใช่หรือ คิดดูสิ...หมอหนุ่มสุดหล่อชาวออสซี่สองคน สาวๆเยอะแน่”คริสว่าขำๆแต่แลมกลับสายหน้าน้อยๆ

 

 

“เรารักษาสัตว์คริส ไม่ใช่เจ้าของสัตว์ ขืนมีเรื่องแบบนั่นกับลูกค้าก็แย่นะสิ ห้ามทำนะคริส”เสียงทุ้มต่ำว่ายิ้มๆ ซึ่งเขาเองก็เพียงแค่ตอบรับไปไม่จริงจังนักเท่านั่น ก็นั่นและ...พวกเขาเป็นคุณหมอหนุ่มสุดหล่อ เขาย้ายมาจากออสเตเรียเพราะค่อนข้างเบื่อ อยู่คนเดียวไม่มีน้องชายรับมุขมันก็เหงา เลยย้ายมาอยู่ด้วยเสียเลย ได้ทำงานที่เดียวกันแค่คนละกะเวลาก็เท่านั่น คิดจะอยู่แบบให้เบื่อหน้ากันไปทางหนึ่งเลยทีเดียว

 

 

“เฮ้ๆๆๆแลมเดียวๆ”เขาแทบจะเด้งตัวขึ้นมาจนน้องชายเขาเผลอเหยียบเบรครถให้มันหยุดอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสายตาอาฆาตที่สงมาอย่างไม่เข้าใจว่าเขาทำบ้าอะไร แต่ตอนนี้เขากำลังสนใจซุ้มของที่ตั้งขายอยู่ตรงหน้าบ้านหลังหนึ่ง เขียนไว้ว่าSALE จริงๆแล้วเขาไม่ได้อยากได้อะไรหรอกแต่เขาไม่ค่อยเจออะไรแบบนี้ที่ออสเตเรีย ที่อเมริกาอาจจะเป็นเรื่องปกติและเขาอยากจะลงไปดูซักหน่อย ของในบ้านที่เอาออกมาลดราคา บางทีเขาอาจจะได้เก้าอี้สวยๆมาซักอันก็ได้

 

 

“เป็นบ้าอะไรคริส! ฉันขับรถชนคนหรือไงถึงร้องขนาดนั่น”แลมบ่นเสียงแข็ง

 

 

“นั่นไงแลม ฉันอยากดู ไปดูกันเถอะไอ้เสือมาๆ”เขาตบท่อนขาแข็งแรงของน้องชายทำให้แลมถอนหายใจเซงๆราวกับมันเป็นเรื่องไร้สาระ

 

 

“ฉันไม่ไปอยากไปก็ไปฉันรออยู่นี่และ..”เขาหันไปมองใบหน้าคมของน้องชายตัวดีแล้วก็ต่อยไปที่ท่อนแขนอีกฝ่าย

 

 

“มาด้วยกัน”เขาแกล้งพูดเสียงแข็ง

 

 

“ไม่”แลมว่า

 

 

“ได้ ถ้าเจออะไรเจ๋งๆอย่ามาขอแล้วกัน”เขาแกล้งดึงแวนตาของคนที่ทำเป็นหลับให้ลงมาเล็กน้อยจนได้ยินเสียงแลมครางต่ำอย่างรำคาญ ซึ่งเขาเพียงแค่รีบลงไปจากรถก็เท่านั่น ตรงไปยังสิ่งของน่าสนใจๆที่มีคนเดินดูของอยู่หลายคนเหมือนกัน บางทีอาจจะได้อะไรเจ๋งๆกลับไปก็ได้

 

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มตัวสูงผมสีน้ำตาลเข้มจนเกือบดำอ้าปากหาวนิดๆ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนี้เขาจะต้องมาเดินเลือกอะไรที่มันน่าสนใจหรืออะไรก็ตามที่เขาไม่ได้อยากได้เลยซักนิด เขามาที่นี้เป็นเพื่อนทอมน้องชายของเขาที่ตอนนี้ถูกเจ้าของบ้านพาไปดูแจกันที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งเนื่องจากมันใหญ่มากจนขนออกมานอกบ้านไม่ได้ เขาไม่ได้จะซื้อไปถมบ้านเขาและบ้านทอมหรอก แต่ตั้งใจจะหาซื้อของไปบริจากที่โรงเรียนของชุมชนต่างหาก นานๆทีก็บริจากไปซักทีถ้าเจอของอะไรดีๆแล้วมันยังพอใช่ได้ละน่ะ

 

 

สายตาคมสีฟ้าอมเขียวกวาดตามองลวกๆไปยังเก้าอี้ไม้พับได้สองตัวที่ตั้งอยู่ มันเขียนราคาไว้ที่สี่เหรียญกว่าๆและเขาคิดว่ามันก็ถูกดี ถ้าซื้อไปตั้งไว้ที่บ้านเพื่อออกไปเที่ยวก็น่าจะใช้ได้ ทำให้เขาสนใจมากจริงๆก่อนจะก้มลงไปหยิบมันขึ้นมามอง เห็นว่าสีมันลอกไปบ้านแต่ถ้าเอาไปทาสีเองก็พอไหวอยู่เหมือนกัน ดูแล้วน่าจะคุ้มเอามากๆ

 

 

“ถ้าคุณไม่อยากได้มันผมคิดว่าผมจะซื้อ”เขาหันมาทันทีทำให้เห็นชายหนุ่มผมทองที่ยืนฉีกยิ้มให้เขาอยู่ เบนเพียงแค่ขยับตัวน้อยๆมองผู้มาใหม่

 

 

“ซื้อแน่นอนครับ”เขาว่าและยิ้มออกมานิดๆ

 

 

“งั้น...ผมเอาตัวเดียวก็ได้”เขาอ้าปากน้อยๆเมื่อเห็นคนตัวสูงกว่าหยิบเก้าอี้อีกตัวไปถือ เขาจะซื้อมันสองตัว มันทำให้เบนหรี่ตามองอีกฝ่ายนิดๆ

 

 

“ผมคิดว่าผมจะซื้อสองตัว เสียใจด้วยครับ”เขาขยับตัวมองหน้าคนที่สูงกว่าน้อยๆ ซึ่งอีกฝ่ายเพียงแค่อมยิ้มนิดๆเท่านั่น

 

 

“แต่ผมหยิบก่อนน่ะ”เสียงทุ้มต่ำพูดทะเล้นๆ จนเขาแทบจะอ้าปากออกมา

 

 

“ฉันดูอยู่และฉันกำลังจะหยิบ”เขาแทบจะพองตัวใส่คนตัวใหญ่ตรงหน้า แต่อีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มให้เขาเท่านั่น

 

 

“เอางี้ดีไหม ผมยอมยกมันให้คุณก็ได้แลกกับเบอร์โทร?”เขาเลียริมฝีปากนิดๆและหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างจริงจัง

 

 

“วิธีจีบนายห่วยเอามากๆรู้ไหม และฉันไม่ให้เบอร์นายแน่นอน เอาเก้าอี้มา”เบนขู่แต่อีกฝ่ายเพียงแค่แกล้ง