[FIC] Hiddlesworth [ChrisXTom]Ft.[LiamXBen]#3 The choice

posted on 06 Nov 2013 20:26 by rasmason2 in Fiction directory Fiction, Entertainment

ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง

หรืออาจจะเป็นฟิคชั่นที่แปลมา

ไม่ได้มีเจตนาจะทำให้ตัวละครเสื่อมเสียใดๆทั้งสิ้น

 อ่านเพื่อความบันเทิง นะแจ๊ะ

My Tumblr : http://jrashiddlesworth.tumblr.com/

FB : https://www.facebook.com/yujean.rasmason

Twitter : https://twitter.com/YuJeanN

Exteen : http://rasmason2.exteen.com

Page : https://www.facebook.com/hiddlesworthfangirl?ref=hl

Wordpess : http://jrasmason.wordpress.com

 

 

C : Chris H. X Tom H.

R : M

G : Romantic

L : Thai

W : Yujean Rasmason

 

 ***********************************

 

 

 

 

 

เบนถอนหายใจน้อยๆพลางมองชายหนุ่มตัวสูงใหญที่แทบจะไหลลงไปแปะอยู่บนเบาะรถยนต์อยู่แล้ว เขารีบชิ่งออกมาหลังจากเห็นว่าคริสและทอมออกไปเต้นด้วยกันอยู่ที่ฟรอเต้นรำ จริงๆเขายอมรับแต่โดยดีว่าเขาไม่ชอบแผ่นที่ทอมบอกว่าสนใจคริสเลย แต่เขาคิดว่าทอมเองก็ดีมีความสุขดีเขาก็เลยคิดว่าจะโอเคกับมัน ให้ทอมเลือกเองแล้วกันว่าจะทำยังไงต่อไปดีที่จะทำให้คริสหันมาชอบ ส่วนเขาก็เลยต้องมีหน้าที่พาคนตัวสูงและตัวหนักมากกลับมาด้วยแบบไม่แน่ใจนัก เขาเห็นแลมพึมพำบอกว่าปวดหัวหน่อยๆมันทำให้เขาเอื่อมมือไปเปิดกระจกรถให้เล็กน้อย หันมามองใบหน้าคมกับเคราเล็กน้อยที่ช่วงกรามแข็งแรง ก่อนจะหันมาขับรถต่อเพื่อตรงไปยังบ้านของเขาที่อยู่ไม่ไกลมากนัก

 

 

 

 

“..ขอโทษที่ทำให้นายลำบากมาส่งแบบนี้นะ”เสียงทุ้มต่ำบอกเบาๆทำให้เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยเท่านั่น

 

 

 

 

“ไม่ได้ไปส่งพ่อตัวโตแบบนายหรอก เรากำลังจะไปบ้านฉัน..แน่นอนว่าฉันไม่ยอมไปถิ่นนายแน่”เขาพูดอีกทำให้ได้ยินแลมหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะทุ้มต่ำทำให้เขารู้สึกแปลกๆจนต้องหันมามองและก็เห็นดวงตาคมกริบสีฟ้าอ่อนที่มันมองตรงมาที่เขา บางอย่างมันทำให้ใบหน้าเขาร้อนวูบขึ้นมาเล็กน้อย

 

 

 

 

“ฉันไม่ใช่คนน่าสงสัยหรอกเบน นายนะคิดมากไปแล้ว”แลมพูดและเขาทำเป็นไม่ได้ยินเสียมากกว่าจนกระทั่งมาถึงบ้านของเขาหลังจากใช่เวลาไม่นาน ชายหนุ่มตัวสูงผมดำลูบผมตัวเองเล็กน้อยแล้วเข้าไปช่วยคนตัวสูงที่เปิดประตูลงมาอย่างไม่ค่อยตรงทางนัก มือเรียวเอื่อมไปโอบรอบเอวแข็งแรงเพื่อรั้งให้แลมออกมายืนดีๆ ทำให้ได้รับท่อนแขนแข็งแรงที่แทบจะโอบเขาเข้าไปในอ้อมกอดพร้อมๆกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำบอกว่าขอโทษ และเขาไม่คิดว่ามันฟังดูเหมือนขอโทษเลยซักนิด

 

 

 

 

“ฉันตัดมือนายทิ้งแน่ถ้าจับอะไรโดยไม่ได้อนุญาต”เขาบอกเสียงแข็ง ใช่มือหนึ่งจับท่อนแขนของแลมไว้พยายามไม่หันไปมองแม้ว่าจะเห็นจากหางตาว่าแลมกำลังหันมามองเขาอยู่และมั่นใจว่าอยู่ห่างกันไม่มากนักเพราะแลมเองก็ตัวสูงกว่าเขา แน่นอนว่าถ้าเขาหันไปได้อยู่ในฉากไม่เหมาะสมแน่ๆ

 

 

 

 

“หมายถึงตัวนายหรือของในบ้านที่ต้องได้รับอนุญาตก่อน”แลมพึมพำถามขำๆและมันทำให้เขาแทบจะศอกใส่อีกคนแรงๆไปทีหนึ่ง เซเล็กน้อยเมื่ออ้อมแขนอบอุ่นกระชับรอบลำคอของเขาจนเขาเซเข้ามาใกล้ คิดดีๆแล้วตอนนี้เหมือนแลมกอดเขาจากทางด้านหลังมากกว่า

 

 

 

 

“จริงๆว่าจะให้นอนค้างได้...แต่พอสร่างเมาแล้วนายกลับไปเลยดีกว่า”เขาพึมพำตอบกลับไป รู้ว่ายังไงแลมก็ได้ยินเพราะลมหายใจอุ่นๆที่มันอยู่ตรงช่วงลำคอของเขา

 

 

 

 

“ฉันอาจจะกลับไม่ไหว หากเป็นแบบนั่นขอนอนค้างได้ไหม บนโซฟาก็ยังดี”แลมถอนหายใจหนักๆ ซุกหน้าลงกับกลุ่มผมนุ่มและลำคอของเบน พยายามทำตัวเองให้ดูเมาและน่าสงสารที่สุดเพราะเขายังไม่อยากกลับเลยซักนิด อยากอยู่แบบนี้และเขาคิดว่าเบนเป็นคนที่น่าค้นหาเอามากๆ ดูดุๆแบบนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกๆ และค่อนข้างมั่นใจว่าชายหนุ่มข้างๆเป็นพวกปากร้ายแต่ใจดี ก็ในเมื่อบอกอยู่ตลอดว่าจะให้เขานอนนอกบ้าน แต่มือเรียวก็ไม่ปล่อยจากเอวเขาจนกระทั่งมาถึงประตูบ้านที่เขาอดเสียดายที่มันดูใกล้มากกว่าที่คิดจริงๆ

 

 

 

 

“แน่นอนว่าตอนเช้านายจะขโมยของฉันจนหมดบ้านแน่ๆ”เบนตอบกลับเสียงแข็งพลางดันเขาให้ไปพิงกับประตูแต่เหมือนๆจะเรียกว่าจับกระแทกก็ได้ พร้อมกับคนตัวเล็กกว่าที่มองเขานิ่งก่อนจะไล่สายตาลงมายังริมฝีปากแล้วผลักออกไปจนทำให้เขารู้สึกร้อนขึ้นมาแปลกๆจนพยายามขยับนี้มาตั้งสติให้มากกว่าเดิมเพื่อไม่ให้คิดอะไรแปลกๆ

 

 

 

 

“..ถ้านายคิดว่าฉันอันตรายจริงๆนายคงไม่พามาที่บ้านหรอกจริงไหม”เขาหลับตาน้อยๆเพื่อให้ตั้งสติได้ ได้ยินเสียงเสียงบ่นเบาๆพร้อมกับเสียงกุญแจที่ไขเข้าบ้าน ตามด้วยมือเรียวอบอุ่นที่รั้งแขนของเขาให้ตามเข้าไปในบ้านที่ตอนนี้มืดสนิทจนเขาต้องหรี่ตาเพื่อพยายามมองทุกๆอย่าง แม้ว่าจะมีแสงจากข้างนอกแต่เขาคิดว่าคนเมาแบบเขาไม่น่าจะเห็นอะไรเท่าไร

 

 

 

 

“เดินดีๆสิ ถ้านายเตะอะไรแตกละก็นายโดนดีแน่”เบนไม่ลืมขู่เสียงแข็งแม้ว่าจะระวังเต็มที่ให้แลมเดินตรงมาที่โซฟาตัวยาวที่ตั้งอยู่ตามด้วยแตะประตูให้ปิดตามหลังลงไปจนบ้านกลับมามืดอีกครั้ง เขาว่าจะให้ชายหนุ่มนอนบนโซฟาก่อนค่อยไปเปิดไฟ เพราะถ้าทิ้งไว้เฉยๆอาจจะสะดุดอะไรแล้วล้มหัวแตกลงพื้นก็ได้

 

 

 

 

“เบน..ฉันมองไม่เห็นเท่าไร”แลมหัวเราะแห้งๆพยายามคลำไปทั่วเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยวโดยที่เขามั่นใจว่าเบนน่าจะทำอะไรซักอย่างอยู่ด้านหน้าเพราะมือที่รั้งมือของเขาเอาไว้และเขาชอบมือเบนเอามากๆเพราะมันอบอุ่นและนุ่มดีสำหรับเขา

 

 

 

 

“นั่นก้นฉัน!”เขารีบชักมือกลับทันที่เมื่อไปตะปบเขากับของดีเขาจริงๆ จนไม่รู้จะขอบคุณหรือด่าตัวเองดีที่ตอนนี้เมาขนาดนี้ เขาพึมพำขอโทษด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้ดูสำนึกผิดและดีใจที่มันมืดก็ตอนนี้เองเพราะเบนจะได้ไม่เห็นสีหน้าของเขา

 

 

 

 

“ฉันเริ่มคิดว่านายไม่ได้เมาแล้วนะ”เบนบอกเสียงฉุนๆนิดๆ แต่เขาไม่ได้ฉุนแลมหรอก เขาฉุนตัวเองมากกว่าที่ดังรู้สึกร้อนวาบขึ้นมาบนใบหน้าเมื่อรู้สึกถึงมือหยาบแข็งแรงที่ตะปบลงบนก้นของเขาตอนที่เขาก้มลงไปจัดเอาหมอนอิงออกมาดีๆ จัดการทำที่ให้ว่างพอสำหรับให้คนตัวใหญ่ๆแบบแลมลงไปนอนพักเอาแรงได้

 

 

 

 

“หวังว่าจะไม่ไล่ฉันไปนอนนอกบ้านเพราะเรื่องนี่นะ”เขาแกล้งพูดเสียงหง่อยๆและเบนไม่ได้ตอบอะไรเขา เพียงแค่พึมพำบอกให้เขาเดินมาดีๆ ก่อนจะถูกมือเรียวทั้งสองผลักให้นั่งลงบนโซฟาพร้อมกับคำสั่งเด็ดขาดให้เขานอนไปเลย และเขาก็ดันทำตามอย่างว่าง่ายเสียด้วย ชายหนุ่มตัวสูงล้มตัวลงนอนขณะที่ยกมือขึ้นกายหน้าผาก ได้ยินจากเสียงและจากเงารางๆว่าเบนเดินออกไปและเปิดเพียงไฟตรงช่วงบันไดเท่านั่น คาดว่าคงจะไม่อยากให้รบกวนการนอนของเขา เพียงไม่นานชายหนุ่มก็กลับมาพร้อมกับผ้าห่มผืนหนึ่งและขวดน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะ

 

 

 

 

“ห้ามขโมยของแม้แต่ชิ้นเดียว ฉันมีที่อยู่และจำหน้าตานายได้..”เบนก้มลงมานั่งข้างๆโซฟา ใช่มือลูบใบหน้าคมของชายหนุ่มเบาๆโดยอาศัยแสงจากตรงช่วงบันได เห็นแลมยิ้มออกมาเล็กน้อยทำให้เขาดูจะอ่อนลงเยอะเลยได้แต่พยายามคลี่ผ้าห่มอย่างลวกๆแล้วห่มไว้แถวๆช่วงเอวของแลมเท่านั่น

 

 

 

 

“นายจะไปนอนข้างบนหรือ?”ชายหนุ่มตัวสูงพึมพำถามเสียงเบา รู้สึกว่าเบนชะงักมือไปเพียงไม่นาน ก่อนที่จะลุกขึ้นมา

 

 

 

 

“แน่นอน ก็ห้องฉันอยู่ข้างบน”เขาตอบกลับไปเสียงแข็ง มองเสี้ยวหน้าคมที่ตอนนี้น่าจะหลับตาอยู่ ก่อนจะมองแส่ไปทางอื่น

 

 

 

 

“นึกว่าจะมานอนเฝ้าฉันซะอีก นอนด้วยกันไหม”แลมบอกยิ้มๆ และก็แทบจะหลุดขำออกมาเมื่อถูกแรงตีจากหมอนอิงฟาดลงมาบนหน้าท้องของเขาจนต้องนิ้วหน้าพยายามกลั้นหัวเราะเพราะเดียวเบนจะยิ่งโกรธเขามากกว่านี้

 

 

 

 

“ไม่พอใจก็ไปนอนนอกบ้านเลย”ชายหนุ่มไม่ลืมขู่เสียงแข็งแล้วแทบจะถลาออกไปนอกห้อง เขาอารมณ์เสียมาก อารมณ์เสียแลมที่ชอบแกล้งให้เขาโมโห แล้วก็โมโหตัวเองมากๆที่ดันไม่ได้รู้สึกโกรธแถมยังรู้สึกอายอีกด้วย ดูท่าเขาคงต้องขึ้นไปนอนจริงๆจังๆซะแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

/*/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทอมหันมามองคนที่อยู่ข้างๆด้วยความรู้สึกที่ไม่สบายใจนัก คริสดูนิ่งลงไปเล็กน้อยหลังจากที่บอกเขาว่าพี่ชายที่แสนดีของเขากลับไปกับแลมแล้ว จริงๆเขาก็เข้าใจว่ามันควรจะเป็นเบนมากกว่าที่จะต้องมานั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับนี้ ความคิดนั่นทำให้เขารู้สึกแย่ขึ้นมาเล็กน้อยจึงเลือกเพียงแค่หันหนีไปอีกทางระหว่างที่คริสขึ้นมาบนรถฝั่งคนขับเพื่อจะได้ออกไปจากบริเวณบาร์กัน ในรถที่ดูเงียบผิดปกติจนทำให้แม้แต่เขาที่ยังเมาแต่ก็ยังรู้สึกได้ว่าคริสอารมณ์เสียเล็กน้อย

 

 

 

 

“..ขอโทษนะทอม นายบอกทางไปบ้านนายไหวไหม หรือไปที่บ้านฉันก่อนก็ได้แล้วพรุ่งนี้ฉันจะไปส่งนายเอง”เขาหันมาเมื่อคริสบอก มองสบดวงตาคมกริบที่หันมายิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตรจนเขาเริ่มน้อยใจเล็กน้อยที่ทีกับเบนไม่เป็นจะยิ้มแบบนี้เลย

 

 

 

 

“ไปบ้านคุณก็ได้..”เขาตอบเบาๆ มองใบหน้าคมนิ่งเห็นคริสเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยท่าทางไม่แน่ใจนักในความหมายแต่ก็ยิ้มออกมาแล้วหันไปสตาร์สรถยนต์เพื่อขับออกไป

 

 

 

 

“ดีขึ้นแล้วใช่ไหมทอม หิวหรือเปล่ากลับไปแล้วฉันจะทำอะไรให้กินนะ”คริสบอกยิ้มๆแต่เขาไม่ตอบ มือเรียวยกขึ้นมาลูบหน้าผากของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะหันมามองตามเส้นทางที่ทอดยาวและมีเพียงแสงไฟเท่านั่น เขากำลังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นและเริ่มรู้สึกแย่ลงไปเกือบสองเท่าอาจจะเพราะฤกษ์เอลกอฮอล์ที่ดื่มไปก็ได้

 

 

 

 

“..ผมว่าคุณจอดรถให้ผมลงเถอะครับ ผมจะเรียกแท็กซี่ไปเอง”เขาพูดออกมาหลังจากที่คริสขับรถมาได้พักหนึ่ง มองออกไปนอกหน้าต่างแม้ว่าคริสจะหันมามองเขาด้วยสายตาไม่แน่ใจนัก ดวงตาคมสีเขียวสวยหันมามองคนที่อยู่ข้างๆเพื่อรถให้คริสจอดรถแต่ชายหนุ่มไม่ได้จอดรถอย่างที่เขาคิด

 

 

 

 

“ทอม ฉันจะไปส่งนายเอง”คริสพูดอีก หันมามองใบหน้าของชายหนุ่มที่ดูจะหมองลงเล็กน้อยทำเอาเขารู้สึกผิดที่เผลอคิดแต่ว่าเสียดายที่ไม่ได้ไปส่งเบน จริงๆแล้วเขาค่อนข้างแปลกใจที่ตัวเองไม่ค่อยใสใจเท่าไรนักในเรื่องนั่น ค่อนข้างเฉยๆเสียมากกว่ากับเรื่องของพี่ชายของทอม

 

 

 

 

“ผมเองที่ไม่ดีที่ดื่มมากขนาดนี้ แถมเบนก็มาหนีกลับไปก่อนอีกคุณคงรู้สึกไม่ดีเท่าไรที่ยังต้องมาส่งผม”คริสหันมามองทอมอีกครั้งและครั้งนี้เจ้าตัวก็กำลังมองเขาอยู่ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าทอมรู้ว่าเขาค่อนข้างสนใจเบนและยิ่งทำให้เขารู้สึกแย่ลงเล็กน้อย เขารู้สึกไม่ดีเอามากๆเมื่อเห็นทอมมีท่าทีเสียใจแบบนี้ ดวงตาคมกริบหลุบลงต่ำก่อนจะตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าข้างทางเพื่อให้ห่างออกมาจากถนนเล็กน้อย ดับเครื่องยนต์แล้วหันมามองหน้าคนที่มองมาทางเขาอย่างไม่แน่ใจนัก

 

 

 

 

“ลงไปสูดอากาศกันไหม..”เสียงทุ้มต่ำพูดเบาๆ มองใบหน้าของทอมนิ่งพร้อมกับรอยยิ้มอ้อนเล็กน้อยจนในที่สุดอีกฝ่ายก็หัวเราะออกมา มือหยาบแข็งแรงจัดการเอื่อมไปทางหลังรถเพื่อหยิบน้ำเปล่าออกมาสองขวด จริงๆรถก็มีแค่นี้และนึกอยากจะให้มีอะไรกินมากกว่านี้เหมือนกัน

 

 

 

 

“ขอบคุณมากครับ..”ทอมบอกยิ้มๆ รู้สึกแปลกๆเมื่อถูกมือหยาบแข็งแรงช่วยให้เขาออกมาจากรถอย่างเบามือ จนเขาแทบจะเซเล็กน้อยเพราะรู้สึกพื้นมันเอียงๆ ได้ยินคริสหัวเราะเบาๆอย่างอารมณ์ดีขณะที่พาเขาไปนั่งอยู่ที่กระโปรงหลังรถ ได้ยินเสียงรถผ่านไปมาอยู่ใกล้ๆ แต่ตอนนี้เขากำลังมองขึ้นไปบนฟ้าสลับกับต้นไม้คล้ายกับสวนขนาดย่อมๆ จริงๆคิดดูแล้วเขากับเบนก็ย้ายมาอยู่ที่ที่ถึงแม้จะไม่ไกลจากตัวเมืองใหญ่ๆมากนักแต่ก็นับว่าค่อนข้างไกล ยังไงก็ดีอยู่แล้วที่มีที่ให้พอสูดอากาศได้บ้าง

 

 

 

 

“..อย่าไปแท็กซี่เลยนะทอม ฉันอยากไปส่งนาย”เขาหันมามองคนตัวสูงที่นั่งลงมาข้างๆเขา มองดวงตาคมกริบที่ตอนนี้มองนิ่งมาที่เขา สายตาสำนึกผิดและแสดงออกมาอย่างความจริงใจเต็มที่จนทำให้เขารู้สึกใจเต้นแปลกๆ

 

 

 

 

“ผมเองก็แล้วแต่คุณ หากคุณไปส่งผมได้ก็ขอบคุณครับ”ทอมกระซิบตอบยิ้มๆ มองตอบใบหน้าคมของคนที่อยู่ใกล้ๆ เห็นคริสขยับตัวเข้ามาใกล้เล็กน้อยขณะที่อ้าปากเพื่อพูดอะไรซักอย่าง เขาเองก็รู้สึกแปลกๆที่ไหล่แข็งแรงอยู่แนบชิดกับเขา

 

 

 

 

“นายไม่ต้องพูดดีแบบนั่นก็ได้ มันทำให้เราดูไม่สนิทกันเลย สำหรับคนที่เต้นด้วยกันเกือบครึ่งชั่วโมงอะนะ”คริสบอกขำๆก่อนจะเอื่อมมือมาโอบรอบคอเขาแล้วรั้งเข้าไปใกล้จนเขาหัวเราะออกมาเบาๆอย่างตกใจ รู้สึกใจสั่นเล็กๆกับอ้อมกอดอบอุ่นทำให้ทำได้แค่อยู่นิ่งๆเท่านั่น

 

 

 

 

“ผมคนข้างติดนะครับ..”เขาพึมพำบอกอีก ยกน้ำขึ้นดื่มเพื่อหวังจะให้ตัวเองมีสติมากยิ่งขึ้นไปอีก แทบจะหุบยิ้มไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มต่ำอย่างที่เขาชอบฟังและคิดว่ามันดูอบอุ่นเอามากๆ ก่อนที่คริสจะเหมือนนึกได้จึงเอามือออกไปจากตัวเขา

 

 

 

 

“จริงๆ..ผมรู้ว่าคุณสนใจเบน ขอโทษนะครับที่ผมไม่ใช่เขา”ทอมตัดสินใจพูดออกมาในที่สุด ยิ้มน้อยๆเหมือนกับให้กำลังใจตัวเองอีกมากกว่า ก่อนจะหันมามองคนตัวสูงที่อยู่ใกล้ๆ แทบจะหยุดหายใจเมื่อเห็นว่าคริสมองหน้าเขาอยู่จนเผลอละสายตาลงต่ำเพื่อมองริมฝีปากหยักของคนตัวสูง

 

 

 

 

“ทอม...ฉันไม่ได้ขออาสามาส่งนายเพราะว่าเสียดายเบนหรือว่าอะไรนะ”คริสหลับตาลงน้อยๆเพื่อนึกคำพูดดีๆซักคำ “ฉันหมายถึง..ใช่ที่ฉันสนใจเบน แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันโทษนายในเรื่องที่เขาไปกับน้องชายฉันละนะ คืนนี้เราสนุกกันมากและฉันก็ดีใจที่นายมา..จริงๆนะทอม ฉันดีใจที่ได้อยู่กับนาย”เขาพูดออกมาอีกด้วยความรู้สึกจริงๆที่รู้สึกตอนนี้ ยิ้มบางๆให้คนที่เขามั่นใจว่าทอมกำลังเขิน มองใบหน้าหวานที่แดงขึ้นมาก่อนที่เจ้าตัวจะแส่หน้าหลบไป

 

 

 

 

“..ตอนแรกก็ยอมรับก็ได้ว่าฉันค่อนข้างสนใจเบน ตอนนี้ก็สนใจอยู่แต่น้อยลงมากแล้ว..น้อยจนฉันเองก็แปลกใจตัวเองที่ไม่รู้สึกอะไรเท่าไรตอนที่รู้ว่าเบนกลับไปกับแลม ฉันแค่..แค่คิดว่า ‘แบบนี้เจ้าน้องชายบ้าจะถูกทิ้งไว้ตามทางหรือเปล่า’ มันอาจจะฟังดูตลกๆนะ แต่ฉันคิดแค่นั่นจริงๆ..”คริสหัวเราะเบาๆตามคนตัวสูงข้างๆที่ขำกับคำพูดของเขา เขาคิดจริงๆซะแล้วว่าทอมยิ่งดูมีสเน่ห์มากขึ้นอีกเวลาหัวเราะ จนเขาอยากจะให้ทอมหัวเราะบ่อยๆ หัวเราะให้เขาบ่อยๆแบบนี้

 

 

 

 

“ไม่แปลกหรอกครับ คนส่วนใหญ่ก็ชอบเบนทั้งนั่น เขานะดูดี ตัวสูง ฉลาด เทียบกับคนทื่อๆแบบผมไม่ได้หรอกครับ ผมขี้อายจนคนส่วนใหญ่มองว่าผมคุยด้วยยาก”ทอมหัวเราะแห้งๆแทบจะห่อไหล่ลงจนทำให้เขานึกอยากจะดึงทอมเข้ามากอดซักที

 

 

 

 

“ไม่จริงซักนิด นายมีสเน่ห์มากและไม่ได้คุยด้วยยากเลย ฉันสนุกมากวันนี้และที่ฉันคิดในหัวคืออยากไปเที่ยวแบบประมานนี้อีก”เขาพูดออกมาอีก แทบจะไม่ต้องเสียเวลาคิดเลยเมื่อทอมเงยหน้าขึ้นมามองเขา จนเขาเผลอตัวเอื่อมมือไปลูบเส้นผมของชายหนุ่ม แน่นอนว่าเขาทำเป็นหยิบใบไม้ออกให้ทอมต่างหาก

 

 

 

 

“ครับ..ผมจะลองชวนเบนให้”ทอมตอบรับเสียงเบา เรียกว่ากลับมาหดหู่อีกแล้วที่ได้ยินคริสพูดแบบนี้ ก็แน่ละ ยังไงๆคริสก็ชอบเบนอยู่แล้วแค่เพราะดันโดนทิ้งไว้กับเขาก็เลยพูดออกมาแบบนั่น

 

 

 

 

“..ไม่หรอกทอม จริงๆแล้วถ้านายอยากให้เขามาด้วยก็ได้ ฉันหมายถึง..บางทีเราอาจจะไปเที่ยวด้วยกัน”ทอมกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก รู้สึกร้อนวาบขึ้นมาบนใบหน้าเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำ มันใจว่าตอนนี้หน้าเขาคงจะแดงไปจนถึงใบหูแน่ๆ ชายหนุ่มพยายามควบคุมอารมณ์ไว้อย่างเต็มที่แต่ก็แทบจะหุบยิ้มไม่ได้

 

 

 

 

“พูดแบบนี้แสดงว่าเปลี่ยนมาสนใจผมแล้วหรือครับ”ทอมถามยิ้มๆ ยังคงก้มหน้าไม่กล้าสบตาชายหนุ่ม และคริสเองก็เพียงแค่ยกน้ำขึ้นดื่มก่อนจะหันมานั่งดีๆ แม้ว่าทอมจะรู้สึกถึงแรงที่ชายหนุ่มพิงลงมาตรงช่วงไหลนิดๆก็ตาม

 

 

 

 

“พูดแบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองหลายใจเลย...ฉันไม่ได้มองนายเหมือนที่มองเบนนะทอม”เขาตอบออกไปตามความจริง เพราะเขามั่นใจว่าเบนเป็นคนที่หน้าตาดี ดูดุนิดๆ น่าสนใจ หน้ามอง แต่กับทอมนั่นต่างกัน ยิ่งได้คุยกับทอมก็ยิ่งอยากอยู่ใกล้ๆ..ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าทอมน่าหลงใหล จนหลายๆครั้งที่เขาเองก็ลืมไปด้วยซ้ำว่าต้องทำคำแนนกับเบนมากกว่ามามัวคุยกับทอม

 

 

 

 

“แล้วมองต่างกันยังไงละครับ”ทอมเงยหน้าขึ้นมาถาม มองเสียวหน้าคมที่อยู่ใกล้ๆ และคริสเพียงแค่สายหน้าน้อยๆเท่านั่น

 

 

 

 

“เรื่องนั่นบอกนายไม่ได้หรอก”คริสขยิบตาให้ชายหนุ่มซึงทอมเองก็เพียงแค่หัวเราะเบาๆเท่านั่น

 

 

 

 

“นายมีเบอร์ฉันแล้วใช่ไหมทอม”คริสถามอีก มองดูใบหน้าของชายหนุ่มที่ขมวดคิ้วนิดๆ

 

 

 

 

“ครับมีแล้ว แต่คุณอาจจะไม่มีเบอร์ผม”ทอมบอกก่อนจะตาโตขึ้นมานิดๆ “ขอโทษครับ..ผมไม่ได้หมายถึงต้องการให้คุณมีเบอร์ผมนะ ผมแค่..ผมไม่ได้...”ทอมยิ่งหน้าแดงมากกว่าเดิมเมื่อได้ยินคริสหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี มองริมฝีปากหยักที่คลี่ยิ้มและมองตรงมาที่เขามันยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลกๆ

 

 

 

 

“ฉันว่าจะขอเบอร์นายเนี่ยและถึงได้ถาม..ให้ได้ไหม?”คริสถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจัง มองใบหน้าของชายหนุ่มที่ดูจะเหวอน้อยๆแต่ก็หัวเราะออกมา

 

 

 

 

“อะไรทอม หัวเราะแบบนี้ไม่ให้หรือ”คริสแกล้งพูดหง่อยๆแต่ถึงแบบนั่นก็ยังยิ้มออกมาอยู่ดี

 

 

 

 

“มีอะไรแลกเปลี่ยนละครับ เบนบอกว่าไม่ให้ไว้ใจคุณซะด้วย”ทอมแกล้งถอนหายใจ มองใบหน้าคมด้วยแววซุกซนนิดๆจนอีกฝ่ายเพียงแค่ยิ้มมุมปากให้เขา หรี่ตามองเขาเล็กน้อยพลางขยับตัวด้วยท่าทางที่แกล้งไม่ให้ดูน่าไว้ใจ

 

 

 

 

“ถึงนายไม่ยอมนายก็ขัดขืนไม่ได้หรอกน่า ตอนนี้ฉันพานายเข้ามาลึกขนาดนี้แล้ว นายจะต้องอยู่กับคนไม่น่าไว้ใจไปพักหนึ่งเลยนะ”คริสแกล้งกระซิบเสียงต่ำ ได้ยินทอมหัวเราะเบาๆพร้อมกับมองใบหน้าเขานิ่งราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

 

 

 

 

“ถ้าผมไม่ให้ละ”เขาแกล้งพูดแม้ว่าจะมั่นใจว่าคริสเองก็รู้ว่าเขาแกล้งไปแบบนั่น

 

 

 

 

“ฉันก็จะไม่มีเบอร์นายเพื่อส่งข้อความไปหาว่าเลิกงานหรือยัง เราไปดินเนอร์กันได้ไหม..หรืออาจจะมีข้ออ้างไปหานายที่บ้านไม่ได้เวลานายไม่ตอบข้อความ”คริสพูดทีเล่นทีจริง ทำให้ทอมแทบจะหุบยิ้มไม่ได้ ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนเพียงแค่มองใบหน้าคมขณะแกล้งหรี่ตามองอย่างจับผิด แต่ก็หัวเราะออกมาในที่สุด

 

 

 

 

“ไว้ผมค่อยตอบอีกทีตอนผมสร่างเมามากกว่านี้แล้วกันครับ”คริสมองใบหน้าที่ตอนนี้แก้มของทอมแดงขึ้นเล็กน้อยและเขาคิดว่ามันน่ารักเอามากๆจนต้องหันมาดื่มน้ำเสียอึกใหญ่

 

 

 

 

“งั้นฉันจะคิดแผลนว่าเราจะไปเที่ยวไหนกันดีระหว่างทางแล้วกันนะทอม”เขาตอบกลับไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

**************************

 

 

 

หากว่าเข้าอ่านฟิคในเอ็กทีนไม่ได้ละก็ เข้าไปอ่านแทนได้ในเวิดเพสนะค่ะ

 

 

จีนให้ลิ้งไปทางด้านบนแล้ว ในเวิดเพสกำลังทยอยลงนิยายให้ครบเท่าเอ้กทีนค่ะ

 

 

ขอบคุณค่ะ

 

edit @ 6 Nov 2013 21:14:31 by YuJeanRas

edit @ 7 Nov 2013 09:33:33 by YuJeanRas

edit @ 7 Nov 2013 09:36:03 by YuJeanRas

Comment

Comment:

Tweet

หลังจากอ่านในเฟส....แล้วก้มาอ่านในนี้เป็นจำนวน 4 รอบ รอบที่ 5 จะมาหลังจากเม้นนี้เสร็จ ก้ากกกก

ใจคนเราล่ะน้าา แต่ก้แบบเห็นแล้วชอบ กับอยู่แล้วชอบ มันต่างกันอ่ะนะ อิอิคิคิ

คู่เลียม เบน คงจะมันส์นะ คิดว่า ห้าาาาาา

รอฉันรอจีนอยู่ ..แต่ไม่รู้จีนว่างเมื่อไร 5555question

รอตอนหน้าแคสส

#7 By wiki on 2013-11-11 11:28

หลังจากอ่านในเฟส....แล้วก้มาอ่านในนี้เป็นจำนวน 4 รอบ รอบที่ 5 จะมาหลังจากเม้นนี้เสร็จ ก้ากกกก

ใจคนเราล่ะน้าา แต่ก้แบบเห็นแล้วชอบ กับอยู่แล้วชอบ มันต่างกันอ่ะนะ อิอิคิคิ

คู่เลียม เบน คงจะมันส์นะ คิดว่า ห้าาาาาา

รอฉันรอจีนอยู่ ..แต่ไม่รู้จีนว่างเมื่อไร 5555question

ตอตอนหน้าแคสส

#6 By wiki on 2013-11-11 11:27

กรี๊ดดดดด คู่เลียมเบนค่ะ ดูมันจี๊ดจ๊าดดี.... บร๊ะ... 
ปกติเกลียดมาก ฟิกเรื่องไหนก็ตามที่เขียนว่ามือเรียว แบบ หยี เรียวตรงไหรฟระ .... แต่เรื่องนี้ยอมค่ะ ชอบค่ะ เพราะพี่เบนแกมือเรียวจริง พี่ทอมแกบางจริง ไม่น่าเกลียด ...
อาาา เป็นกำลังใจให้นะคะ น่ารักมากๆ

#5 By concuben on 2013-11-09 22:07

ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ//ตายอย่างสงบ
หมีหลงแมวน้อยแล้ววววววว >______<
แอบสครีมคู่พี่เบนเหมือนกัน น่ารักๆๆๆ

#4 By umi on 2013-11-07 18:02

ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ//ตายอย่าสงบ
หมีหลงแมวน้อยแล้ววววววว >______<
แอบสครีมคู่พี่เบนเหมือนกัน น่ารักๆๆๆ

#3 By umi on 2013-11-07 18:02

เลียมเบนร่ารักอะ พี่เบนดุงุงิ อร๊ายยย

พีคริสหลงทอมแล้วสิ ฟฟฟฟ

#2 By PeEm_KaKeRu on 2013-11-07 11:50

ชื่อตอนมันแปลกๆนะ กดเข้ามางง เจอว่าอัพเฉยเลย

#1 By jokirito (27.55.32.38) on 2013-11-07 00:00